<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!-- generator="استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0" -->
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
    <channel>
        <title>ايتنا - آخرين عناوين ماهواره و فضا :: نسخه کامل</title>
        <description><![CDATA[تهيه شده توسط سايت خبری فناوری اطلاعات (ايتنا)]]></description>
        <link>https://www.itna.ir/Comm/space</link>
        <lastBuildDate>Thu, 13 Aug 2026 00:38:54 GMT</lastBuildDate>
        <generator>استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0</generator>
        <image>
            <url>https://www.itna.ir/skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif</url>
            <title>ايتنا - آخرين عناوين ماهواره و فضا :: نسخه کامل</title>
            <link>https://www.itna.ir/Comm/space</link>
            <width>100</width>
            <height>70</height>
            <description><![CDATA[تهيه شده توسط سايت خبری فناوری اطلاعات (ايتنا)]]></description>
        </image>
        <language>fa</language>
        <copyright>نقل و نشر مطالب با ذکر نام سايت خبری فناوری اطلاعات (ايتنا) آزاد است.</copyright>
        <pubDate>Thu, 13 Aug 2026 00:38:54 GMT</pubDate>
        <category>ماهواره و فضا</category>
        <ttl>60</ttl>
        <atom:link href="https://www.itna.ir/rssau.dg4t64qddth9e,gc7.k44k..ui15f564lf.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
        <item>
            <title>کره جنوبی برای فرود روی ماه در سال ۲۰۳۰ آماده می‌شود؛ برنامه جاه‌طلبانه سئول برای آینده فناوری</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90789/کره-جنوبی-فرود-روی-ماه-سال-۲۰۳۰-آماده-می-شود-برنامه-جاه-طلبانه-سئول-آینده-فناوری</link>
            <description><![CDATA[کره جنوبی از یک راهبرد فناورانه بلندپروازانه با تمرکز بر هفت حوزه کلیدی رونمایی کرده است؛ راهبردی که حوزه&zwnj;هایی همچون انرژی هسته&zwnj;ای، محاسبات کوانتومی، فناوری فضایی و زیست&zwnj;فناوری را دربرمی&zwnj;گیرد و هدف آن، ایجاد موتورهای جدید رشد اقتصادی فراتر از صنایع سنتی مانند نیمه&zwnj;هادی&zwnj;ها و هوش مصنوعی است.

این طرح هفت&zwnj;گانه که با عنوان SEED معرفی شده، در نشستی به ریاست &laquo;لی جائه میونگ&raquo;، رئیس&zwnj;جمهور کره جنوبی، اعلام شد. بر اساس این برنامه، کره جنوبی قصد دارد مجموعه&zwnj;ای از اهداف بلندپروازانه را در سال&zwnj;های آینده محقق کند؛ از جمله استقرار تجاری راکتورهای هسته&zwnj;ای کوچک مدولار ساخت داخل تا سال ۲۰۳۵، فرود روی ماه تا سال ۲۰۳۰، توسعه یک رایانه کوانتومی ۱۰۰ کیوبیتی بومی تا سال ۲۰۲۹ و تجاری&zwnj;سازی محصولات مبتنی بر فناوری رابط مغز و رایانه تا سال ۲۰۳۵.

&laquo;بائه کیونگ هون&raquo;، وزیر علوم کره جنوبی، اعلام کرد که این هفت پروژه در حوزه&zwnj;های راکتورهای هسته&zwnj;ای کوچک مدولار، انرژی همجوشی هسته&zwnj;ای، انرژی&zwnj;های تجدیدپذیر نسل آینده، فناوری&zwnj;های کوانتومی، فضا و هوانوردی، زیست&zwnj;فناوری پیشرفته و زنجیره تأمین فلزات و مواد اولیه تعریف شده&zwnj;اند.

او در توضیح اهداف این برنامه گفت این پروژه&zwnj;ها می&zwnj;توانند زمینه رشد اقتصادی و شکل&zwnj;گیری کره جنوبی متفاوتی را در یک تا دو دهه آینده فراهم کنند.

این راهبرد در شرایطی تدوین شده است که کره جنوبی خود را برای مواجهه با کاهش احتمالی سرعت رشد اقتصادی در بلندمدت آماده می&zwnj;کند. هم&zwnj;زمان، رقابت میان کشورها بر سر فناوری&zwnj;های نوظهور نیز شدت گرفته است؛ فناوری&zwnj;هایی که دولت&zwnj;ها بیش از گذشته آنها را عاملی مهم برای حفظ قدرت اقتصادی، افزایش توان رقابتی و تقویت امنیت ملی می&zwnj;دانند.

برنامه SEED نشان می&zwnj;دهد سئول در تلاش است وابستگی خود به چند صنعت کلیدی، به&zwnj;ویژه نیمه&zwnj;هادی&zwnj;ها و هوش مصنوعی، را کاهش دهد و با سرمایه&zwnj;گذاری هدفمند در فناوری&zwnj;های راهبردی، منابع تازه&zwnj;ای برای رشد اقتصادی و تقویت جایگاه خود در اقتصاد جهانی ایجاد کند.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Thu, 13 Aug 2026 00:31:51 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90789/کره-جنوبی-فرود-روی-ماه-سال-۲۰۳۰-آماده-می-شود-برنامه-جاه-طلبانه-سئول-آینده-فناوری</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090789-b.jpg" length="65130" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>کشف عجیب مریخ‌نورد کنجکاوی؛ میدان عظیمی از الگوهای شانه‌عسلی روی مریخ</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90701/کشف-عجیب-مریخ-نورد-کنجکاوی-میدان-عظیمی-الگوهای-شانه-عسلی-روی-مریخ</link>
            <description><![CDATA[مریخ&zwnj;نورد کنجکاوی ناسا در حین صعود از دره&zwnj;ای مریخی به نام &laquo;واله گرانده&raquo;، با میدان وسیعی از شکستگی&zwnj;های شانه&zwnj;عسلی&zwnj;شکل روبرو شده است. هر یک از این ویژگی&zwnj;های هندسی حدود ۴ تا ۸ سانتیمتر اندازه دارند.
&nbsp;
گفتنی است کنجکاوی پیش از این گروه&zwnj;های کوچک&zwnj;تری از این تشکیلات را دیده بود، اما دانشمندان مأموریت هرگز آنها را در چنین منطقه وسیعی مشاهده نکرده بودند.
&nbsp;
به گزارش ایتنا و به نقل از SciTechDaily، مریخ&zwnj;نورد این چشم&zwnj;انداز را در یک نمای پانورامای ۳۶۰ درجه در روزهای ۱۹ و ۲۰ ژوئن و در خلال چهارهزار و نهصد و سی&zwnj;امین و چهارهزار و نهصد و سی&zwnj;ویکمین روز مریخی مأموریت به تصویر کشید.
&nbsp;
الگوهای چندضلعی در هر جهت گسترش یافته&zwnj;اند و تا جایی که کنجکاوی می&zwnj;تواند ببیند، ادامه دارند.

&nbsp;

کاوشگر کنجکاوی ناسا میدانی از چندضلعی&zwnj;های مریخی را کشف کرد.


برخی از ویژگی&zwnj;های چندضلعی که پیش از این توسط کنجکاوی مطالعه شده بودند، به وضوح در اثر خشک شدن گل ایجاد شده بودند.
&nbsp;
با این حال، چندین فرآیند دیگر نیز می&zwnj;توانند الگوهای شانه&zwnj;عسلی مشابهی را تولید کنند. جابه&zwnj;جایی&zwnj;های مکرر بین شرایط گرم&zwnj;تر و سردتر می&zwnj;تواند زمین را به اشکال هندسی بشکند.
&nbsp;

نمای نزدیکی از شکستگی&zwnj;های چندضلعی کشف&zwnj;شده توسط مریخ&zwnj;نورد کنجکاوی ناسا، بافت&zwnj;های لانه&zwnj;زنبوری شکل آنها را برجسته می&zwnj;کند.


همچنین فشردگی ممکن است با خارج کردن آب از رسوبات پس از مدفون شدن سطح، نقش داشته باشد. دانشمندان هم&zwnj;اکنون در حال بررسی اندازه&zwnj;گیری&zwnj;های جدید هستند تا مشخص کنند کدام فرآیند یا ترکیبی از فرآیندها، میدان وسیع چندضلعی را در واله گرانده شکل داده است.
&nbsp;
شکستگی&zwnj;های تازه&zwnj;کشف&zwnj;شده به مجموعه رو به رشدی از مناظر غیرمنتظره&zwnj;ای می&zwnj;افزایند که کنجکاوی از زمان فرود بر مریخ در ۱۴ سال پیش با آنها مواجه شده است.
&nbsp;
در طول این سفر، مریخ&zwnj;نورد بلورهای گوگرد، شهاب&zwnj;سنگ&zwnj;های بازتابنده و بسیاری از ویژگی&zwnj;های زمین&zwnj;شناختی غیرمعمول دیگر را یافته است.
&nbsp;

مریخ&zwnj;نورد کنجکاوی ناسا در مریخ، این تپه پوشیده از شن و ماسه با نام مستعار &laquo;میرافلورس&raquo; را که ارتفاع آن حدود ۶ متر تخمین زده می&zwnj;شود، در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ ثبت کرد. منطقه اطراف آن شامل گستره&zwnj;ای از زمین پوشیده از عوارض سطحی به نام چندضلعی&zwnj;ها است.&nbsp;


مهم&zwnj;تر از همه، کنجکاوی شواهد محکمی کشف کرده است که نشان می&zwnj;دهد مریخ باستانی زمانی دارای آب، مواد شیمیایی و مواد مغذی مورد نیاز برای پشتیبانی از حیات میکروبی بوده است.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Sun, 09 Aug 2026 00:21:00 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90701/کشف-عجیب-مریخ-نورد-کنجکاوی-میدان-عظیمی-الگوهای-شانه-عسلی-روی-مریخ</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090701-b.jpg" length="78145" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>خورشید آن‌طور که تصور می‌کنیم زرد نیست؛ راز رنگ واقعی ستاره منظومه شمسی</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90727/خورشید-آن-طور-تصور-می-کنیم-زرد-نیست-راز-رنگ-واقعی-ستاره-منظومه-شمسی</link>
            <description><![CDATA[احتمالاً از دوران کودکی خورشید را به شکل یک دایره زردرنگ نقاشی کرده&zwnj;ایم، اما ستاره&zwnj;ای که زمین و دیگر سیارات منظومه شمسی به دور آن می&zwnj;چرخند، در واقع آن رنگ زرد و طلایی آشنایی را ندارد. خورشید از نظر علمی یک &laquo;کوتوله زرد&raquo; محسوب می&zwnj;شود، اما این عنوان به رنگ واقعی آن اشاره نمی&zwnj;کند.

اصطلاح &laquo;کوتوله زرد&raquo; به ویژگی&zwnj;های طیفی و جایگاه خورشید در نمودار هرتسپرونگ&ndash;راسل مربوط می&zwnj;شود؛ نموداری که ستارگان را بر اساس ویژگی&zwnj;هایی مانند دما و درخشندگی دسته&zwnj;بندی می&zwnj;کند. دانشمندان با استفاده از این نمودار می&zwnj;توانند ویژگی&zwnj;های ستارگان و مراحل مختلف چرخه زندگی آنها را بررسی کنند.
&nbsp;
خورشید در کجای دسته&zwnj;بندی ستارگان قرار دارد؟

به گزارش ایتنا به نقل از BGR، رده&zwnj;بندی طیفی ستارگان از حروف O، B، A، F، G، K و M تشکیل شده است. در این مقیاس، ستارگان رده O داغ&zwnj;ترین و ستارگان رده M سردترین ستارگان هستند.

این دسته&zwnj;بندی تا حدودی با رنگ ظاهری ستارگان نیز ارتباط دارد. ستارگان بسیار داغ معمولاً برای چشم انسان آبی یا آبی&zwnj;سفید دیده می&zwnj;شوند، در حالی که ستارگان سردتر بیشتر به رنگ&zwnj;های نارنجی و قرمز دیده می&zwnj;شوند.

در هر یک از این رده&zwnj;ها نیز از اعداد صفر تا ۹ برای مشخص کردن دمای دقیق&zwnj;تر ستاره استفاده می&zwnj;شود. عدد پایین&zwnj;تر به معنای دمای بالاتر است.

خورشید در رده G2 قرار دارد. بنابراین، از نظر دمایی در بخش نسبتاً داغ گروه G قرار می&zwnj;گیرد. عبارت &laquo;کوتوله&raquo; نیز به اندازه و رده درخشندگی ستاره مربوط می&zwnj;شود، نه رنگ آن. خورشید در مقایسه با ستارگان غول، ابرغول و فراغول، ستاره&zwnj;ای نسبتاً کوچک محسوب می&zwnj;شود و به همین دلیل در گروه ستارگان کوتوله قرار می&zwnj;گیرد.

بنابراین، عنوان &laquo;کوتوله زرد&raquo; در مورد خورشید بیشتر یک اصطلاح علمی برای توصیف ویژگی&zwnj;های آن است و نباید آن را به معنای &laquo;ستاره&zwnj;ای با رنگ زرد&raquo; در نظر گرفت.
&nbsp;
رنگ واقعی خورشید چیست؟

اگر بتوان خورشید را خارج از جو زمین و بدون تأثیر فیلترکننده اتمسفر مشاهده کرد، رنگ آن بیشتر سفید به نظر می&zwnj;رسد.

خورشید طیف گسترده&zwnj;ای از طول موج&zwnj;های نور مرئی را منتشر می&zwnj;کند. اگرچه بیشترین شدت تابش آن در محدوده&zwnj;ای نزدیک به بخش سبز طیف مرئی قرار دارد، اما خورشید فقط نور سبز منتشر نمی&zwnj;کند و تقریباً تمام بخش&zwnj;های طیف مرئی را در بر می&zwnj;گیرد.

ترکیب این طول موج&zwnj;ها در مجموع باعث می&zwnj;شود نور خورشید سفید دیده شود. بنابراین، این تصور که خورشید به دلیل انتشار نور بیشتر در محدوده سبز باید سبز باشد، درست نیست؛ چشم انسان مجموع نورهای مرئی دریافت&zwnj;شده را به شکل سفید درک می&zwnj;کند.
&nbsp;

&nbsp;

چرا خورشید از زمین زرد دیده می&zwnj;شود؟

دلیل اصلی رنگی که هنگام مشاهده خورشید از سطح زمین می&zwnj;بینیم، جو زمین است.

هنگامی که نور خورشید وارد جو می&zwnj;شود، با مولکول&zwnj;ها و ذرات موجود در هوا برخورد می&zwnj;کند. در این فرایند، برخی طول موج&zwnj;ها بیش از سایرین پراکنده می&zwnj;شوند. این پدیده که &laquo;پراکندگی ریلی&raquo; نام دارد، نقش مهمی در رنگ آسمان و همچنین رنگ ظاهری خورشید دارد.

نور آبی طول موج کوتاه&zwnj;تری نسبت به نور قرمز دارد و در جو زمین بسیار بیشتر پراکنده می&zwnj;شود. در نتیجه، بخشی از نور آبی پیش از رسیدن مستقیم نور خورشید به چشم ناظر، در جهات مختلف پراکنده می&zwnj;شود و ترکیب نوری که مستقیماً از خورشید به چشم می&zwnj;رسد، می&zwnj;تواند متمایل به زرد یا سفید دیده شود.

همین فرایند یکی از دلایل اصلی آبی بودن آسمان نیز محسوب می&zwnj;شود.
&nbsp;
چرا رنگ خورشید هنگام طلوع و غروب تغییر می&zwnj;کند؟

رنگ خورشید در طول روز ثابت به نظر نمی&zwnj;رسد و این موضوع نیز به مسیر عبور نور از جو زمین مربوط است.

هنگامی که خورشید در میانه آسمان قرار دارد، نور آن مسیر نسبتاً کوتاهی را در جو طی می&zwnj;کند. در این شرایط، خورشید می&zwnj;تواند سفید یا متمایل به زرد دیده شود.

اما هنگام طلوع و غروب، نور خورشید باید مسافت بسیار بیشتری را درون جو طی کند. در این مسیر طولانی&zwnj;تر، نور آبی و سایر طول موج&zwnj;های کوتاه بیشتر پراکنده می&zwnj;شوند و نورهای دارای طول موج بلندتر، مانند قرمز و نارنجی، سهم بیشتری از نور مستقیم خورشید را تشکیل می&zwnj;دهند.

به همین دلیل، خورشید هنگام طلوع و غروب می&zwnj;تواند به رنگ&zwnj;های نارنجی، قرمز یا حتی قرمز تیره دیده شود.

&nbsp;

&nbsp;

دود و آلودگی چگونه رنگ خورشید را تغییر می&zwnj;دهند؟

وجود دود، گردوغبار و ذرات معلق در جو می&zwnj;تواند این پدیده را شدیدتر کند. برای مثال، هنگام آتش&zwnj;سوزی&zwnj;های گسترده جنگلی یا افزایش شدید آلودگی هوا، ممکن است خورشید به رنگ قرمز، نارنجی یا زرد تیره دیده شود.

در چنین شرایطی، علاوه بر پراکندگی ریلی، ذرات بزرگ&zwnj;تر موجود در هوا می&zwnj;توانند باعث نوع دیگری از پراکندگی نور به نام پراکندگی می شوند. این پدیده نیز بر رنگ و شدت نور خورشید و آسمان تأثیر می&zwnj;گذارد.

به همین دلیل، آسمان در زمان وقوع آتش&zwnj;سوزی&zwnj;های گسترده یا آلودگی شدید هوا می&zwnj;تواند ظاهری غیرعادی و حتی تیره و وهم&zwnj;آلود پیدا کند.
&nbsp;
پس چرا خورشید را &laquo;کوتوله زرد&raquo; می&zwnj;نامیم؟

در نهایت، &laquo;کوتوله زرد&raquo; نامی برای توصیف رنگ واقعی خورشید نیست. این اصطلاح به جایگاه خورشید در رده&zwnj;بندی ستارگان، ویژگی&zwnj;های طیفی و مرحله&zwnj;ای از چرخه زندگی آن مربوط می&zwnj;شود.

خورشید یک ستاره رده G2 و از نوع کوتوله است که در مقایسه با ستارگان بسیار داغ&zwnj;تر، دمای پایین&zwnj;تری دارد. با این حال، نور آن در مجموع سفید است و رنگ زردی که از زمین مشاهده می&zwnj;کنیم، تا حد زیادی نتیجه عبور نور از جو زمین و پراکندگی طول موج&zwnj;های مختلف است.

بنابراین، اگرچه از کودکی خورشید را زرد کشیده&zwnj;ایم، &laquo;زرد&raquo; بودن خورشید در عبارت &laquo;کوتوله زرد&raquo; بیش از آنکه به رنگ واقعی آن مربوط باشد، بخشی از یک طبقه&zwnj;بندی علمی برای توصیف ویژگی&zwnj;های این ستاره است.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Sat, 08 Aug 2026 20:46:00 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90727/خورشید-آن-طور-تصور-می-کنیم-زرد-نیست-راز-رنگ-واقعی-ستاره-منظومه-شمسی</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090727-b.jpg" length="47901" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>اروپا برای رقابت با استارلینک، شبکه اینترنت ماهواره‌ای ۳۴۸ ماهواره‌ای می‌سازد</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90728/اروپا-رقابت-استارلینک-شبکه-اینترنت-ماهواره-ای-۳۴۸-می-سازد</link>
            <description><![CDATA[اروپا در حال نزدیک&zwnj;شدن به راه&zwnj;اندازی یکی از بزرگ&zwnj;ترین پروژه&zwnj;های ارتباطی فضایی خود است.
کمیسیون اروپا با امضای توافق اجرایی جدید با کنسرسیوم SpaceRISE، توسعه شبکه ماهواره&zwnj;ای IRIS&sup2; را از مرحله برنامه&zwnj;ریزی به سمت اجرای عملیاتی سوق داده است.
به گزارش ایتنا&nbsp;در این توافق، ۶۶ ماهواره دیگر به معماری پروژه اضافه شده و تعداد ماهواره&zwnj;های اصلی این منظومه به ۳۴۸ فروند می&zwnj;رسد.

بر اساس طراحی جدید، این منظومه شامل ۳۳۰ ماهواره در مدار پایین زمین (LEO) و ۱۸ ماهواره در مدار میانی زمین (MEO) خواهد بود.
نخستین پرتاب&zwnj;ها برای سال ۲۰۲۹ برنامه&zwnj;ریزی شده&zwnj;اند و شبکه در نهایت قرار است ارتباطات امن و قابل اتکایی را برای دولت&zwnj;ها، نیروهای دفاعی و امنیتی، خدمات امدادی و کاربران غیرنظامی فراهم کند.

IRIS&sup2; را می&zwnj;توان بخشی از تلاش اروپا برای کاهش وابستگی به زیرساخت&zwnj;های ارتباطی خارج از این قاره دانست.
این پروژه در شرایطی پیش می&zwnj;رود که سرویس&zwnj;هایی مانند Starlink شرکت SpaceX به بازیگران مهم ارتباطات ماهواره&zwnj;ای تبدیل شده&zwnj;اند.
اروپا می&zwnj;خواهد با ایجاد یک زیرساخت ماهواره&zwnj;ای مستقل، در شرایط عادی و به&zwnj;ویژه هنگام بحران، امکان ارتباطات امن و پایدار را در اختیار نهادهای اروپایی قرار دهد.

یکی از اهداف مهم IRIS&sup2;، افزایش تاب&zwnj;آوری ارتباطات در شرایطی است که زیرساخت&zwnj;های زمینی با اختلال مواجه می&zwnj;شوند.
شبکه جدید می&zwnj;تواند در زمان وقوع بحران، حفاظت از زیرساخت&zwnj;های حیاتی، عملیات امنیتی و ارتباطات اضطراری مورد استفاده قرار گیرد و حتی برای مناطقی که دسترسی زمینی مناسبی به اینترنت ندارند، گزینه&zwnj;ای مکمل باشد.

اضافه&zwnj;شدن ۶۶ ماهواره جدید نیز صرفاً یک افزایش عددی نیست. برآورد آژانس فضایی اروپا نشان می&zwnj;دهد این توسعه می&zwnj;تواند ظرفیت ارتباطات امن دولتی را ۶۰ درصد در داخل اتحادیه اروپا و ۵۴ درصد در سطح جهانی افزایش دهد.
هدف از این ظرفیت اضافی، تقویت توان اروپا برای پشتیبانی از مأموریت&zwnj;های دفاعی، امنیتی و امدادی است.

IRIS&sup2; همچنین بخشی از راهبرد گسترده&zwnj;تر اتحادیه اروپا برای دستیابی به حاکمیت دیجیتال و فضایی است.
بروکسل می&zwnj;خواهد در کنار سامانه&zwnj;هایی مانند گالیله، توانایی مستقلی برای برقراری ارتباطات ماهواره&zwnj;ای امن داشته باشد تا در حوزه&zwnj;های حساس، وابستگی آن به زیرساخت&zwnj;های متعلق به شرکت&zwnj;ها یا کشورهای خارج از اتحادیه کاهش یابد. کمیسیون اروپا IRIS&sup2; را شبکه&zwnj;ای برای حفظ ارتباط دولت&zwnj;ها، خدمات اضطراری و شهروندان در مناطق دورافتاده یا هنگام بحران معرفی می&zwnj;کند.

این پروژه از سال ۲۰۲۴ وارد مسیر قراردادی شد و کمیسیون اروپا در دسامبر همان سال قرارداد امتیازی ۱۲ ساله توسعه و بهره&zwnj;برداری از IRIS&sup2; را با کنسرسیوم SpaceRISE امضا کرد.
این کنسرسیوم از اپراتورهای ماهواره&zwnj;ای اروپایی شامل SES، Eutelsat و Hispasat تشکیل شده است و شرکت&zwnj;های اروپایی دیگری نیز در بخش&zwnj;های مختلف پروژه مشارکت دارند.

توسعه IRIS&sup2; همچنین نشان&zwnj;دهنده تغییر رویکرد اروپا نسبت به نقش زیرساخت&zwnj;های فضایی در امنیت است.
ارتباطات ماهواره&zwnj;ای دیگر صرفاً ابزاری برای ارائه اینترنت در مناطق دورافتاده نیست و به یکی از اجزای مهم تاب&zwnj;آوری ملی، دفاع، مدیریت بحران و استقلال راهبردی تبدیل شده است.

توافق جدید کمیسیون اروپا و SpaceRISE در ۷ اوت ۲۰۲۶ امضا شد و با آن، پروژه IRIS&sup2; وارد مرحله اجرایی جدی&zwnj;تری شده است. در صورت پیشرفت طبق برنامه، پرتاب نخستین ماهواره&zwnj;های این شبکه از سال ۲۰۲۹ آغاز خواهد شد.]]></description>
            <category>فناوری</category>
            <pubDate>Sat, 08 Aug 2026 19:42:36 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90728/اروپا-رقابت-استارلینک-شبکه-اینترنت-ماهواره-ای-۳۴۸-می-سازد</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090728-b.jpg" length="15774" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>دانشمندان به نخستین «ماه فراخورشیدی» جهان نزدیک شدند</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90702/دانشمندان-نخستین-ماه-فراخورشیدی-جهان-نزدیک-شدند</link>
            <description><![CDATA[یک جرم عظیم به نظر می&zwnj;رسد که به دور یک کوتوله قهوه&zwnj;ای در سامانهٔ CD-35 2722 در حال گردش است، اما &laquo;ماه&raquo; نامیدن آن به سادگی ممکن نیست.&nbsp;
بر خلاف ماه&zwnj;های منظومه شمسی، این جرم به دور یک سیاره نمی&zwnj;چرخد، بلکه به دور یک کوتوله قهوه&zwnj;ای می&zwnj;گردد که خود به دور ستاره&nbsp;CD-35 2722 در حرکت است.
&nbsp;
مشاهدات تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا شواهدی برای این آرایش غیرمعمول فراهم می&zwnj;کنند. اگر این یافته تأیید شود، این جرم می&zwnj;تواند به نخستین ماه کشف&zwnj;شده در خارج از منظومهٔ شمسی تبدیل گردد.
&nbsp;
به گزارش ایتنا و به نقل از SciTechDaily،&nbsp;گفتنی است CD-35 2722 بزرگ&zwnj;ترین و پرجرم&zwnj;ترین عضو این منظومه جوان، ستاره&zwnj;ای با حدود نیمی از جرم خورشید است. یک کوتولهٔ قهوه&zwnj;ای که برای سیاره بودن بسیار پرجرم است، اما برای تبدیل شدن به ستاره به اندازه کافی پرجرم نیست، به دور آن می&zwnj;چرخد.
&nbsp;
جرم تازه&zwnj;شناسایی&zwnj;شده نیز به دور آن کوتوله قهوه&zwnj;ای می&zwnj;چرخد.
&nbsp;
کوین هوی، دانشجوی رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی و نویسنده اصلی این مطالعه، در این باره می&zwnj;گوید: &laquo;تعریف این منظومه با واژگانی مبتنی بر منظومهٔ شمسی مانند &laquo;سیاره&raquo; و &laquo;ماه&raquo; تا حدودی دشوار است&raquo;.
&nbsp;
پژوهشگران این جرم را &laquo;ماهوارهٔ فراخورشیدی&raquo; می&zwnj;نامند. این جرم حداقل به اندازهٔ مشتری جرم دارد، در حالی که کوتولهٔ قهوه&zwnj;ای که به دور آن می&zwnj;چرخد، بیش از سی برابر جرم مشتری است.
&nbsp;
هوی توضیح می&zwnj;دهد: &laquo;این ماهوارهٔ فراخورشیدی به وضوح به اندازهٔ کافی پرجرم است که یک سیاره باشد، اما به دور یک ستاره نمی&zwnj;چرخد، هرچند به دور جرمی می&zwnj;چرخد که به دور یک ستاره می&zwnj;گردد. بودن در جایگاه سوم این منظومه باعث می&zwnj;شود ما آن را ماه بنامیم، حتی اگر هیچ شباهتی به ماه&zwnj;های کوچک و سنگی منظومهٔ خودمان نداشته باشد&raquo;.
&nbsp;
این ماهوارهٔ فراخورشیدی یا &laquo;ماه فراخورشیدی&raquo;، یک ماهوارهٔ طبیعی در خارج از منظومه شمسی است. اندازهٔ عظیم و میزبان غیرمعمول آن، طبقه&zwnj;بندی با استفاده از دسته&zwnj;بندی&zwnj;های مبتنی بر ساختار آشنا را دشوار می&zwnj;سازد.
&nbsp;
آلیس سورلو، مدیر هسته میلیونی سیارات فراخورشیدی جوان و ماه&zwnj;های آنها و همکار این پژوهش، توضیح داد: &laquo;ماهواره&zwnj;ای که گزارش می&zwnj;کنیم، یک جرم گازی غول&zwnj;پیکر است که به دور یک همراه بسیار پرجرم می&zwnj;چرخد که خود چندین برابر جرم مشتری است&raquo;.
&nbsp;
سورلو می&zwnj;افزاید: &laquo;در منظومهٔ شمسی، ما مرز روشنی میان سیارات و خورشید داریم، بنابراین تعریف چیزهایی مانند ماه&zwnj;ها ساده است. در سامانهٔ CD-35 2722 ، جایی که مرزهای میان ستارگان، سیارات و ماه&zwnj;ها را محو می&zwnj;کنیم، کل موضوع برای توصیف پیچیده&zwnj;تر می&zwnj;شود&raquo;.
&nbsp;
طبقه&zwnj;بندی نهایی این جرم هر چه که باشد، می&zwnj;تواند به جستجوی طولانی و دشواری پایان دهد. اخترشناسان سال&zwnj;ها به دنبال ماهواره&zwnj;های طبیعی در خارج از منظومهٔ شمسی بوده&zwnj;اند، اما هنوز هیچ&zwnj;کدام با اطمینان شناسایی نشده است.
&nbsp;
با وجود کشف بیش از ۶۰۰۰ سیاره فراخورشیدی، تنها تعداد کمی از ماه&zwnj;های فراخورشیدی احتمالی ظاهر شده&zwnj;اند و شواهد پشتیبان همچنان محدود است.
&nbsp;
هوی، سورلو و همکارانشان روی تلسکوپ بسیار بزرگ برای مشاهده CD-35 2722 ، از ابزار CRIRES+ استفاده کردند. آنها به همان تکنیک کلی که نخستین سیارهٔ فراخورشیدی را در اطراف یک ستاره خورشیدمانند آشکار کرد، متکی بودند.
&nbsp;
این روش که به روش سرعت شعاعی معروف است، به دنبال تغییرات کوچک در حرکت یک جرم ناشی از کشش گرانشی یک همراه نادیده می&zwnj;گردد.
&nbsp;
در این مورد، اندازه&zwnj;گیری&zwnj;ها نوسانات جزئی را در کوتولهٔ قهوه&zwnj;ای تشخیص داد که پژوهشگران معتقدند توسط جرم در حال گردش به دور آن ایجاد شده است.
&nbsp;
سورلو در پایان اظهار داشت: &laquo;این منظومه به همان اندازه که عجیب است، واقعاً منحصربه&zwnj;فرد است و یک پیشرفت به شمار می&zwnj;رود: نخستین تشخیص محتمل یک ماهواره فراخورشیدی&raquo;.
&nbsp;
تلسکوپ فوق&zwnj;بزرگ رصدخانهٔ جنوبی اروپا با آینهٔ ۳۹ متری و ابزارهای پیشرفته، اخترشناسان را قادر خواهد ساخت تا ماه&zwnj;های فراخورشیدی کوچک&zwnj;تر را جستجو کنند که ممکن است پژوهشگران را به بازنگری در تعریف و طبقه&zwnj;بندی اجرام در منظومه&zwnj;هایی سوق دهند که شباهت کمی به منظومه خودمان دارند.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Fri, 07 Aug 2026 21:25:00 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90702/دانشمندان-نخستین-ماه-فراخورشیدی-جهان-نزدیک-شدند</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090702-b.jpg" length="38245" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>موشک اسپیس‌ایکس به ماه برخورد می‌کند؛ رویدادی نادر که توجه دانشمندان را جلب کرده است</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90678/موشک-اسپیس-ایکس-ماه-برخورد-می-کند-رویدادی-نادر-توجه-دانشمندان-جلب-کرده</link>
            <description><![CDATA[بخش فوقانی یک موشک Falcon 9 متعلق به شرکت اسپیس&zwnj;ایکس که پس از انجام مأموریت خود در سال ۲۰۲۵ در مدار رها شده بود، قرار است بامداد چهارشنبه ۵ اوت (به وقت جهانی) با سرعتی در حدود ۸۷۰۰ کیلومتر بر ساعت به سطح ماه برخورد کند.
این برخورد برنامه&zwnj;ریزی&zwnj;شده نبوده و در نتیجه تغییر تدریجی مدار این قطعه فضایی رخ می&zwnj;دهد.

این موشک در ابتدا دو فرودگر خصوصی ماه را به فضا حمل کرده بود، اما به دلیل باقی ماندن در مداری که امکان بازگشت به جو زمین را نداشت، در نهایت تحت تأثیر گرانش ماه قرار گرفت و در مسیر برخورد با آن قرار گرفت.
چنین اتفاقی در مأموریت&zwnj;های معمول اسپیس&zwnj;ایکس رخ نمی&zwnj;دهد، زیرا مراحل فوقانی موشک&zwnj;های فالکون ۹ معمولاً پس از پایان مأموریت در جو زمین منهدم می&zwnj;شوند.

بر اساس پیش&zwnj;بینی اخترشناسان، این قطعه حدود چهار تُنی در نزدیکی دهانه اینشتین (Einstein Crater) به سطح ماه برخورد خواهد کرد.
انتظار می&zwnj;رود این برخورد دهانه&zwnj;ای جدید به قطر چند ده متر ایجاد کرده و حجم قابل&zwnj;توجهی از غبار ماه را به اطراف پرتاب کند. انرژی حاصل از این برخورد نیز معادل انفجار حدود سه تن TNT برآورد شده است.

اگرچه این رویداد هیچ تهدیدی برای ساکنان زمین یا مأموریت&zwnj;های فضایی فعال ایجاد نمی&zwnj;کند، اما برای جامعه علمی اهمیت زیادی دارد.
پژوهشگران قصد دارند با استفاده از مدارگردهای ماه و همچنین تلسکوپ&zwnj;های زمینی، محل برخورد را پیش و پس از حادثه بررسی کنند تا اطلاعات دقیق&zwnj;تری درباره نحوه تشکیل دهانه&zwnj;های برخوردی، پراکندگی غبار و رفتار سطح ماه در اثر برخوردهای پرسرعت به دست آورند.



کارشناسان معتقدند این حادثه بار دیگر مسئله مدیریت زباله&zwnj;های فضایی را برجسته می&zwnj;کند.
با افزایش تعداد مأموریت&zwnj;های تجاری و دولتی به ماه، کنترل بقایای موشک&zwnj;ها و تجهیزات رهاشده در فضا به یکی از چالش&zwnj;های مهم صنعت فضایی تبدیل شده است. در حالی که تاکنون ده&zwnj;ها هزار قطعه زباله فضایی در مدار زمین شناسایی شده&zwnj;اند، فعالیت&zwnj;های فزاینده در مدار ماه نیز ضرورت تدوین قوانین و استانداردهای جدید برای مدیریت ترافیک فضایی را بیش از پیش آشکار کرده است.

دانشمندان امیدوارند داده&zwnj;های حاصل از این برخورد به بهبود طراحی مأموریت&zwnj;های آینده و حفاظت از زیرساخت&zwnj;های احتمالی انسانی روی ماه، از جمله پروژه&zwnj;های مرتبط با برنامه آرتمیس ناسا و سایر مأموریت&zwnj;های بین&zwnj;المللی، کمک کند.
بنا به نوشته سایت&nbsp;Axios&nbsp;چنین داده&zwnj;هایی می&zwnj;تواند در طراحی پایگاه&zwnj;های دائمی و ارزیابی خطر برخورد اجرام فضایی در آینده نقش مهمی ایفا کند.]]></description>
            <category>فناوری</category>
            <pubDate>Tue, 04 Aug 2026 17:29:21 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90678/موشک-اسپیس-ایکس-ماه-برخورد-می-کند-رویدادی-نادر-توجه-دانشمندان-جلب-کرده</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090678-b.jpg" length="83771" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>برای اولین بار جو یک سیاره زمین‌مانند در منطقه قابل سکونت به‌طور قطعی شناسایی شد</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90661/اولین-بار-جو-یک-سیاره-زمین-مانند-منطقه-قابل-سکونت-به-طور-قطعی-شناسایی</link>
            <description><![CDATA[جریان ضعیفی از هلیوم که از یک جهان سنگی دوردست فرار می&zwnj;کند، چیزی را آشکار کرده است که اخترشناسان هرگز به وضوح تشخیص نداده بودند: جوّی در اطراف یک سیاره زمین&zwnj;مانند در منطقه قابل سکونت ستاره&zwnj;ای دیگر.
&nbsp;
بر اساس اعلام گروه پژوهشی، این نتیجه قوی&zwnj;ترین شواهد تا به امروز است که نشان می&zwnj;دهد سیاراتی مشابه زمین از نظر ترکیب و دما، و با پتانسیل پشتیبانی از حیات، در خارج از منظومه شمسی وجود دارند.
&nbsp;
به گزارش ایتنا و به نقل از SciTechDaily، کالین چروبیم، نویسندهٔ اصلی این پژوهش، در این باره می&zwnj;گوید: &laquo;جوّ برای حمایت از حیات آنگونه که می&zwnj;شناسیم، ضروری است. این اولین بار است که کسی جوّی را در یک سیاره سنگی در منطقه قابل سکونت ستاره&zwnj;ای دیگر پیدا می&zwnj;کند.&raquo;
&nbsp;
این پژوهش مشاهدات هلیوم در حال نشت از سیاره فراخورشیدی LHS 1140 b را توصیف می&zwnj;کند؛ سیاره&zwnj;ای سنگی که در فاصله ۴۸ سال نوری از زمین قرار دارد.
&nbsp;
پژوهشگران با راهنمایی پیش&zwnj;بینی&zwnj;های نظری، شواهدی یافتند که نشان می&zwnj;دهد این سیاره جوّ خود را حفظ کرده است. LHS 1140 b به دور یک کوتوله سرخ در منطقه قابل سکونت ستاره می&zwnj;چرخد، جایی که دما و سایر شرایط محیطی می&zwnj;توانند امکان باقی&zwnj;ماندن آب مایع روی سطح را فراهم کنند.
&nbsp;
اگرچه هزاران سیاره فراخورشیدی اکنون شناخته شده&zwnj;اند، از جمله چندین سیاره سنگی در مناطق قابل سکونت، اما تعیین اینکه آیا هر یک از این جهان&zwnj;ها دارای جوّ هستند یا خیر، بسیار دشوارتر بوده است.
&nbsp;
رابین وردزورث، استاد علوم و مهندسی محیط زیست و علوم زمین و سیارات در دانشگاه هاروارد، در این زمینه می&zwnj;گوید: &laquo;بیست سال پیش، ما تعجب می&zwnj;کردیم که آیا حتی سیارات زمین&zwnj;گونه دیگری وجود دارند یا خیر. سپس فهمیدیم که آنها رایج هستند و برخی را در منطقه قابل سکونت یافتیم. سوال بعدی این بود که آیا هیچ یک از آنها توانسته&zwnj;اند جوّ خود را حفظ کنند. اکنون می&zwnj;دانیم که حداقل یکی از آنها توانسته است&raquo;.
&nbsp;
پژوهش&zwnj;های پیشین سیارات سنگی را در مناطق قابل سکونت ستارگان خود شناسایی کرده بودند، اما هیچ&zwnj;کدام به وضوح ثابت نکرده بودند که چنین جهانی جوّ خود را برای میلیاردها سال حفظ کرده است. مدل نظری که توسط چروبیم و همکارانش توسعه یافت، پیش&zwnj;بینی کرد که جوّ فوقانی LHS 1140 b حاوی هلیوم فراوانی است که به آرامی به فضا نشت می&zwnj;کند.
&nbsp;
پژوهشگران این پیش&zwnj;بینی را با طیف&zwnj;نگار وینرد نصب&zwnj;شده روی تلسکوپ مگلان کلی در شیلی آزمایش کردند. فرصت آنها در خلال یک هم&zwnj;راستایی غیرعادی فراهم شد که در آن LHS 1140 b و یک سیاره دیگر در همان شب از مقابل ستاره خود عبور کردند.
&nbsp;
هیچ سیگنال جوی در اطراف یک سیاره ظاهر نشد، اما در اطراف LHS 1140 b، ابزار هلیوم در حال گریز را شناسایی کرد که نشان می&zwnj;داد این جهان سنگی هنوز جوّ خود را حفظ کرده است.
&nbsp;
دیوید شاربنو، رئیس گروه اخترشناسی دانشگاه هاروارد، در ابتدا به این طرح تردید داشت، زیرا سیگنال پیشنهادی از یک پیش&zwnj;بینی ریاضی ناشی می&zwnj;شد و هرگز در اطراف یک سیاره سنگی مشاهده نشده بود. اما داده&zwnj;ها نظر او را تغییر داد.
&nbsp;
وی در این باره می&zwnj;گوید: &laquo;کالین سیاراتی را که می&zwnj;شناختیم تحلیل کرد و پیش&zwnj;بینی کرد که این یکی دارای جوّ هلیومی است. سپس زمان تلسکوپ را سازماندهی کرد، داده&zwnj;ها را دریافت نمود و تشخیص از نظر آماری کاملاً مستحکم بود&raquo;.
&nbsp;
نتایج این پژوهش نشان می&zwnj;دهد که جستجوی گازهای در حال گریز به فضا می&zwnj;تواند به رصدخانه&zwnj;های زمینی روشی مفید برای بررسی جوّ سیارات فراخورشیدی سنگی بدهد.
&nbsp;
اخترشناسان تخمین می&zwnj;زنند که جوّ اطراف LHS 1140 b بیش از سه میلیارد سال دوام آورده است و این سیاره را به نامزد مهمی برای مطالعه بیشتر تبدیل می&zwnj;کند.
&nbsp;
چروبیم امیدوار است ترکیب شیمیایی کامل جوّ را تعیین کند و در نهایت بررسی کند که آیا LHS 1140 b اقیانوس&zwnj;های سطحی یا سایر ویژگی&zwnj;های مرتبط با زیست&zwnj;پذیری دارد.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Mon, 03 Aug 2026 20:46:00 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90661/اولین-بار-جو-یک-سیاره-زمین-مانند-منطقه-قابل-سکونت-به-طور-قطعی-شناسایی</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090661-b.jpg" length="38245" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>روسیه از سلاح جدید ضد استارلینک رونمایی کرد؛ سامانه‌ای که ماهواره‌ها را هدف می‌گیرد</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90669/روسیه-سلاح-جدید-ضد-استارلینک-رونمایی-سامانه-ای-ماهواره-ها-هدف-می-گیرد</link>
            <description><![CDATA[روسیه از نسل تازه&zwnj;ای از سامانه&zwnj;های جنگ الکترونیک رونمایی کرده که با هدف مختل کردن ارتباطات شبکه اینترنت ماهواره&zwnj;ای استارلینک توسعه یافته است.
این سامانه که Volna Kupol Garant نام دارد، رویکردی متفاوت با سامانه&zwnj;های متداول اخلالگر دارد، و به جای حمله به تجهیزات زمینی، سیگنال&zwnj;های خود را مستقیماً به سمت ماهواره&zwnj;های مدار پایین زمین ارسال می&zwnj;کند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این سامانه با تولید و هدایت امواج رادیویی پرقدرت به سمت ماهواره&zwnj;های استارلینک، گیرنده&zwnj;های آنها را با حجم زیادی از سیگنال&zwnj;های مزاحم اشباع می&zwnj;کند؛ در نتیجه، ماهواره قادر به دریافت صحیح داده&zwnj;های ارسال&zwnj;شده از ترمینال&zwnj;های کاربران نخواهد بود و ارتباط به&zwnj;طور موقت قطع یا مختل می&zwnj;شود.
مقام&zwnj;های روسی تأکید کرده&zwnj;اند که این روش به خود ماهواره&zwnj;ها آسیب فیزیکی وارد نمی&zwnj;کند و تنها عملکرد ارتباطی آنها را مختل می&zwnj;سازد.
&nbsp;
تفاوت با سامانه&zwnj;های اخلالگر متداول

بیشتر سامانه&zwnj;های جنگ الکترونیک که تاکنون علیه استارلینک به کار گرفته شده&zwnj;اند، با ایجاد نویز در نزدیکی ترمینال&zwnj;های زمینی یا اختلال در لینک ارتباطی میان کاربر و ماهواره عمل می&zwnj;کردند.
اما سامانه جدید روسیه تمرکز خود را بر گیرنده&zwnj;های ماهواره&zwnj;ای قرار داده و بنا بر ادعای سازندگان، می&zwnj;تواند هم&zwnj;زمان هشت باند فرکانسی مورد استفاده شبکه استارلینک را هدف قرار دهد.
&nbsp;
استارلینک؛ زیرساختی راهبردی در میدان نبرد

از آغاز جنگ اوکراین، شبکه استارلینک به یکی از مهم&zwnj;ترین زیرساخت&zwnj;های ارتباطی نیروهای اوکراینی تبدیل شده و برای ارتباطات، هدایت پهپادها و انتقال داده&zwnj;های میدانی مورد استفاده قرار گرفته است.&nbsp;همین موضوع باعث شده روسیه سرمایه&zwnj;گذاری گسترده&zwnj;ای در توسعه سامانه&zwnj;های اخلالگر علیه این شبکه انجام دهد.
گزارش&zwnj;های پیشین نیز از به&zwnj;کارگیری تجهیزات جنگ الکترونیک روسیه برای کاهش کارایی استارلینک در خطوط مقدم خبر داده بودند.
&nbsp;
رقابت در جنگ الکترونیک فضایی

رونمایی از Volna Kupol Garant نشان می&zwnj;دهد رقابت در حوزه جنگ الکترونیک از زمین فراتر رفته و سامانه&zwnj;های ارتباطی فضایی نیز به اهداف اصلی تبدیل شده&zwnj;اند.
بنا به نوشته سایت&nbsp;TechRadar، کارشناسان معتقدند با گسترش استفاده نظامی از منظومه&zwnj;های ماهواره&zwnj;ای مدار پایین، فناوری&zwnj;های اخلال، فریب و مقابله با این شبکه&zwnj;ها نیز با سرعت بیشتری توسعه خواهند یافت. در مقابل، شرکت&zwnj;های فعال در حوزه اینترنت ماهواره&zwnj;ای نیز روی روش&zwnj;های مقاوم&zwnj;سازی ارتباطات، تغییر پویا در فرکانس&zwnj;ها و افزایش تاب&zwnj;آوری شبکه&zwnj;های خود کار می&zwnj;کنند.
&nbsp;
ادعاهایی که هنوز نیازمند راستی&zwnj;آزمایی مستقل هستند

اگرچه رسانه&zwnj;های روسی این سامانه را گامی مهم در جنگ الکترونیک توصیف کرده&zwnj;اند، اما تاکنون جزئیات فنی آن از سوی منابع مستقل تأیید نشده است.
در نتیجه، میزان کارایی عملیاتی، برد مؤثر و توانایی واقعی این سامانه در مختل کردن ارتباطات استارلینک همچنان نیازمند ارزیابی مستقل است.]]></description>
            <category>فناوری</category>
            <pubDate>Mon, 03 Aug 2026 11:46:57 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90669/روسیه-سلاح-جدید-ضد-استارلینک-رونمایی-سامانه-ای-ماهواره-ها-هدف-می-گیرد</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090669-b.jpg" length="39883" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>نخستین تصاویر اشعه ایکس در فضا ثبت شد؛ دستاوردی مهم برای سفر انسان به مریخ</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90611/نخستین-تصاویر-اشعه-ایکس-فضا-ثبت-دستاوردی-مهم-سفر-انسان-مریخ</link>
            <description><![CDATA[پژوهشگران برای نخستین بار موفق شده&zwnj;اند با استفاده از یک دستگاه اشعه ایکس قابل حمل، تصاویر پزشکی باکیفیت را در فضا ثبت کنند؛ دستاوردی که می&zwnj;تواند نقش مهمی در مراقبت&zwnj;های پزشکی فضانوردان طی مأموریت&zwnj;های طولانی&zwnj;مدت، به&zwnj;ویژه سفرهای آینده به مریخ، ایفا کند.

به گزارش ایتنا به نقل از BGR، در حالی که ناسا برنامه&zwnj;ریزی گسترده&zwnj;ای برای اعزام انسان به مریخ در سال&zwnj;های آینده انجام داده است، حفظ سلامت فضانوردان به یکی از مهم&zwnj;ترین چالش&zwnj;های این مأموریت&zwnj;ها تبدیل شده است. از همین رو، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی &laquo;شینا گیفورد&raquo; (Sheyna Gifford)، پزشک کلینیک مایو، امکان استفاده از دستگاه&zwnj;های اشعه ایکس قابل حمل در شرایط ریزگرانش را بررسی کردند. این پژوهش با همکاری شرکت اسپیس&zwnj;ایکس و خدمه مأموریت Fram2 انجام شد و نتایج آن در شماره ژوئیه ۲۰۲۶ نشریه Radiology منتشر شده است.

در این مطالعه، فضانوردان پیش از پرواز و همچنین در طول مأموریت، با استفاده از یک سامانه کوچک تصویربرداری اشعه ایکس، از بخش&zwnj;هایی مانند دست، قفسه سینه، شکم و حتی اشیایی نظیر ساعت هوشمند تصویربرداری کردند. این دستگاه&zwnj;ها از همان نوع تجهیزاتی هستند که برای ارائه خدمات پزشکی در مناطق دورافتاده یا پوشش رویدادهای ورزشی با احتمال بالای آسیب&zwnj;دیدگی مورد استفاده قرار می&zwnj;گیرند.

تصاویر ثبت&zwnj;شده، به همراه نمونه&zwnj;هایی که پس از پایان مأموریت توسط افراد دیگر تهیه شده بود، توسط گروهی از رادیولوژیست&zwnj;های مستقل بررسی شد. نتایج نشان داد تصاویر ثبت&zwnj;شده در فضا از نظر کیفیت، وضوح و کنتراست تفاوت محسوسی با تصاویر گرفته&zwnj;شده روی زمین ندارند؛ موضوعی که کارایی این فناوری را برای استفاده در مأموریت&zwnj;های فضایی تأیید می&zwnj;کند.
&nbsp;
گامی مهم در توسعه پزشکی فضایی

تا امروز، فضانوردان برای تصویربرداری پزشکی عمدتاً به دستگاه&zwnj;های سونوگرافی متکی بودند؛ تجهیزاتی که علاوه بر نیاز به اپراتور آموزش&zwnj;دیده، به ژل مخصوص و تجهیزات جانبی نیز وابسته هستند. در مقابل، دستگاه&zwnj;های اشعه ایکس قابل حمل ابعاد کوچکی دارند، کار با آن&zwnj;ها ساده&zwnj;تر است و برای استفاده از آن&zwnj;ها به آموزش محدودی نیاز است.

پژوهشگران معتقدند کاربرد این فناوری تنها به حوزه پزشکی محدود نمی&zwnj;شود. از این دستگاه&zwnj;ها می&zwnj;توان برای بررسی تجهیزات و شناسایی نقص&zwnj;های داخلی بدون نیاز به باز کردن قطعات نیز استفاده کرد؛ قابلیتی که در مأموریت&zwnj;های فضایی طولانی&zwnj;مدت می&zwnj;تواند ارزش عملیاتی بالایی داشته باشد.

&nbsp;

&nbsp;

مأموریت&zwnj;های مریخ به تجهیزات پزشکی پیشرفته نیاز دارند

با افزایش مدت و فاصله مأموریت&zwnj;های سرنشین&zwnj;دار، احتمال بروز فوریت&zwnj;های پزشکی نیز بیشتر می&zwnj;شود. هرچند فضانوردان پیش از اعزام، آزمایش&zwnj;ها و ارزیابی&zwnj;های پزشکی بسیار دقیقی را پشت سر می&zwnj;گذارند، اما هیچ فرایند غربالگری نمی&zwnj;تواند تمامی مشکلات احتمالی را پیش&zwnj;بینی کند.

نمونه&zwnj;ای از این موضوع، حادثه&zwnj;ای بود که اوایل سال جاری برای یکی از فضانوردان ایستگاه فضایی بین&zwnj;المللی رخ داد؛ شرایط پزشکی این فضانورد باعث شد برنامه پیاده&zwnj;روی فضایی او لغو شود و وی زودتر از موعد به زمین بازگردد. با این حال، چنین راهکاری در مأموریت&zwnj;های مریخ امکان&zwnj;پذیر نخواهد بود و خدمه ناچار خواهند بود بسیاری از اقدامات تشخیصی و درمانی را به&zwnj;صورت مستقل انجام دهند.
&nbsp;
شناخت بیشتر اثرات فضا بر بدن انسان

دانشمندان تأکید می&zwnj;کنند توسعه ابزارهای تشخیصی تنها بخشی از آمادگی برای سفرهای فضایی طولانی است. پژوهش&zwnj;های پیشین نشان داده&zwnj;اند حضور طولانی&zwnj;مدت در فضا می&zwnj;تواند تغییرات ماندگاری در بدن انسان ایجاد کند؛ از تغییر در بیان ژن&zwnj;ها گرفته تا دگرگونی در ساختار مغز، به&zwnj;ویژه بخش&zwnj;هایی که مسئول تعادل و پردازش اطلاعات حسی هستند.

به همین دلیل، پژوهشگران معتقدند درک بهتر اثرات جسمی و روانی محیط فضا، همراه با توسعه تجهیزات پزشکی قابل حمل و قابل اعتماد، از الزامات اصلی مأموریت&zwnj;های آینده برای اکتشاف مریخ خواهد بود.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Thu, 30 Jul 2026 21:35:00 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90611/نخستین-تصاویر-اشعه-ایکس-فضا-ثبت-دستاوردی-مهم-سفر-انسان-مریخ</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090611-b.jpg" length="64811" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>مأموریت نجات تلسکوپ ناسا به بحران رسید؛ ربات فضایی از کنترل خارج شد</title>
            <link>https://www.itna.ir/news/90602/مأموریت-نجات-تلسکوپ-ناسا-بحران-رسید-ربات-فضایی-کنترل-خارج</link>
            <description><![CDATA[نخستین مأموریت ناسا برای استفاده از یک فضاپیمای خصوصی به&zwnj;منظور افزایش ارتفاع مداری یکی از تلسکوپ&zwnj;های فضایی این سازمان با مشکل جدی مواجه شده است. ناسا و شرکت Catalyst Space اعلام کرده&zwnj;اند که فضاپیمای رباتیک این شرکت پس از بروز چندین نقص فنی، کنترل خود را از دست داده و وارد وضعیت چرخش ناخواسته شده است.

به گزارش ایتنا، شرکت Catalyst Space در حال حاضر تلاش می&zwnj;کند با استفاده از سامانه&zwnj;های پشتیبان، وضعیت فضاپیما را تثبیت کند تا ناسا بتواند درباره ادامه یا لغو این مأموریت تصمیم&zwnj;گیری کند.

این مأموریت نخستین تجربه ناسا در واگذاری عملیات انتقال یکی از تلسکوپ&zwnj;های فضایی خود به یک شرکت خصوصی محسوب می&zwnj;شود؛ اقدامی که هدف آن افزایش ارتفاع مدار تلسکوپ و تمدید عمر عملیاتی آن فراتر از برنامه اولیه بود.
&nbsp;
مأموریتی برای نجات رصدخانه &laquo;نیل گرلز سویفت&raquo;

رصدخانه فضایی Neil Gehrels Swift Observatory که در سال ۲۰۰۴ به فضا پرتاب شد، برای رصد سریع پدیده&zwnj;های گذرای کیهانی از جمله انفجارهای پرتو گاما طراحی شده است. با گذشت بیش از دو دهه از آغاز فعالیت این رصدخانه، کاهش تدریجی ارتفاع مدار آن، ناسا را ناگزیر کرده است تا برای ادامه فعالیت، مدار آن را افزایش دهد.

در همین راستا، فضاپیمای LINK در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۶ با استفاده از موشک Pegasus شرکت Northrop Grumman به فضا پرتاب شد. طی هفته&zwnj;های گذشته، تیم کنترل مأموریت مشغول آزمایش و فعال&zwnj;سازی سامانه&zwnj;های مختلف این فضاپیما پیش از آغاز عملیات ملاقات با تلسکوپ سویفت بود.
&nbsp;
نقص فنی و از دست رفتن کنترل فضاپیما

با این حال، در جریان آماده&zwnj;سازی مأموریت، فضاپیما با مشکلات جدی در سامانه کنترل وضعیت مواجه شد و در پایان هفته گذشته وارد چرخشی کنترل&zwnj;نشده شد.
ناسا اعلام کرده است این چرخش باعث برقراری ارتباط&zwnj;های مقطعی با فضاپیما شده، زیرا در برخی لحظات آنتن ارتباطی آن از زمین دور می&zwnj;شود.

بررسی&zwnj;های اولیه نشان می&zwnj;دهد دو مورد از سه چرخ واکنشی (Reaction Wheels) که وظیفه حفظ جهت&zwnj;گیری فضاپیما را بر عهده دارند از کار افتاده&zwnj;اند. علاوه بر این، یکی از سامانه&zwnj;های پیشران نیز با نقص فنی مواجه شده است.
&nbsp;
تلاش برای نجات مأموریت

مهندسان مأموریت اکنون تلاش می&zwnj;کنند با استفاده از مجموعه دیگری از پیشران&zwnj;های فضاپیما، سرعت چرخش آن را کاهش داده و کنترل وسیله را بازیابی کنند.

در بیانیه منتشرشده از سوی این شرکت آمده است: &laquo;احتراق موتورهای جایگزین آغاز شده و تاکنون نشانه&zwnj;هایی از دستیابی به نتیجه مورد انتظار مشاهده شده است.&raquo;
شرکت Catalyst Space نیز تأکید کرد که مأموریت هنوز متوقف نشده و برنامه ملاقات با رصدخانه سویفت همچنان در دستور کار قرار دارد.
&nbsp;
مأموریتی پرریسک با توسعه&zwnj;ای فشرده

&laquo;کیران ویلسون&raquo;، پژوهشگر ارشد این پروژه در شرکت Catalyst Space، پیش از پرتاب مأموریت اعلام کرده بود که این فضاپیما در مدت زمانی بسیار کوتاه طراحی و ساخته شده است؛ زیرا ناسا برای افزایش سریع ارتفاع مدار سویفت با محدودیت زمانی روبه&zwnj;رو بود.

او در آن زمان گفته بود: &laquo;این پروژه از ابتدا مأموریتی دشوار و پرریسک بود. در صنعت فضایی، حتی فضاپیماهایی که با بودجه بسیار بیشتر و طی سال&zwnj;ها توسعه یافته&zwnj;اند نیز گاهی به دلایل ساده با شکست مواجه شده&zwnj;اند.&raquo;
&nbsp;
حمایت مالی و کاربردهای فراتر از ناسا

شرکت Catalyst Space در ماه ژوئن موفق شد با حمایت سرمایه&zwnj;گذارانی از جمله Fortitude Ventures و Geodesic Capital، سرمایه&zwnj;ای معادل ۱۲ میلیون دلار برای اجرای این مأموریت جذب کند.

این شرکت همچنین از حمایت مالی ارتش ایالات متحده برخوردار است. ارتش آمریکا به توسعه فضاپیماهای سرویس&zwnj;دهنده مداری علاقه&zwnj;مند است؛ سامانه&zwnj;هایی که علاوه بر تعمیر یا جابه&zwnj;جایی ماهواره&zwnj;ها، می&zwnj;توانند برای پایش و رصد فعالیت فضاپیماهای سایر کشورها نیز مورد استفاده قرار گیرند.]]></description>
            <category>ماهواره و فضا</category>
            <pubDate>Wed, 29 Jul 2026 07:06:40 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.itna.ir/news/90602/مأموریت-نجات-تلسکوپ-ناسا-بحران-رسید-ربات-فضایی-کنترل-خارج</guid>
            <enclosure url="https://www.itna.ir/images/docs/000090/n00090602-b.jpg" length="58861" type="image/jpeg"/>
        </item>
    </channel>
</rss>
