ناسا برنامه اجرای یک تمرین مداری بزرگ در سال ۲۰۲۷ را نهایی کرده است؛ مأموریتی به نام آرتمیس سه که در آن فضاپیمای اوریون با فرودگرهای آزمایشی اسپیس‌ایکس و بلواوریجین ملاقات و پهلوگیری خواهد کرد تا زمینه برای نخستین فرود سرنشین‌دار بر ماه از دهه ۱۹۷۰ تاکنون، در سال ۲۰۲۸ فراهم شود.
يکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۰۴:۳۱
ناسا پیش از فرود سرنشین‌دار، فضاپیماهای ماه اسپیس‌ایکس و بلواوریجین را آزمایش می‌کند
در مأموریت نمایشی آرتمیس سه، گروه‌های فضایی و زمینی عملیات ملاقات و پهلوگیری میان فضاپیمای اوریون و فرودگرهای ماه با توسعه تجاری را تمرین می‌کنند.
اطلاعات جمع‌آوری‌شده در آرتمیس سه، همراه با داده‌های نمایش‌های بدون سرنشین آینده در نزدیکی ماه، به ناسا کمک می‌کند ایمنی فضانوردان را بهبود بخشد و خطرات را پیش از آغاز فرودهای سرنشین‌دار در سال ۲۰۲۸ کاهش دهد.
بر اساس اعلام ناسا، این سازمان با اسپیس‌ایکس و بلواوریجین برای توسعه سامانه‌های فرود انسانی شریک شده است. برای آرتمیس سه، هر دو شرکت نسخه‌های آزمایشی فرودگرهای خود را پرتاب می‌کنند. فضانوردان آرتمیس سه به طور جداگانه با اوریون به مدار پایین زمین می‌روند.
استیو کریچ، مدیر برنامه سامانه فرود انسانی ناسا، می‌گوید: «هر تأمین‌کننده سامانه فرود انسانی رویکرد متفاوتی برای مأموریت آرتمیس سه در پیش گرفته است. در نهایت، اسپیس‌ایکس و بلواوریجین فهرستی از اهداف جسورانه را ارائه کرده‌اند تا پیش از یک فرود سرنشین‌دار، هم درک و هم اعتماد به فضاپیما و پرتابگرها به دست آید.»
گفتنی است فرودگر آزمایشی بلواوریجین بر پایه معماری فعلی فرودگر خدمه‌دار مارک ۲ این شرکت ساخته می‌شود و شامل اویونیک اصلی، نرم‌افزار پرواز و سامانه‌های کنترلی مورد نیاز است. حداکثر دو فضانورد آرتمیس سه با لباس‌های نارنجی اوریون، دریچه را باز کرده و وارد فرودگر آزمایشی بلواوریجین می‌شوند.
فرودگر آزمایشی اسپیس‌ایکس بر پایه نسخه ۳ استارشیپ ساخته می‌شود و یک سامانه پهلوگیری در دماغه فضاپیمای ۵۲ متری نصب خواهد شد. این پیکربندی به ناسا و اسپیس‌ایکس امکان می‌دهد بررسی کنند که اوریون و فرودگر آزمایشی استارشیپ به عنوان یک فضاپیمای متصل واحد چگونه رفتار می‌کنند.
بر این اساس، ناسا، اسپیس‌ایکس و بلواوریجین قصد دارند سه فروند از قدرتمندترین موشک‌های جهان را در فاصله زمانی نسبتاً کوتاهی پرتاب کنند. اوریون دو توالی جداگانه ملاقات و پهلوگیری را کامل می‌کند و پس از پایان آزمایش‌ها، فضانوردان آرتمیس سه با اوریون به زمین بازمی‌گردند.
جرمی پارسونز، مدیر برنامه آرتمیس، می‌گوید: «آرتمیس سه یک رقص بسیار هماهنگ‌شده با توالی پرتاب دشوار در چند سکوی پرتاب و عملیات مأموریت به همان اندازه دشوار برای گروه‌های زمینی و پروازی خواهد بود و آن را به یکی از پیچیده‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین مأموریت‌هایی تبدیل می‌کند که ناسا تاکنون انجام داده است».
در مأموریت‌های سرنشین‌دار بعدی، ناسا و یکی از شرکای تجاری آن از یک «کمپین پرتاب دوگانه» استفاده خواهند کرد که در آن فرودگر ماه ابتدا در مدار قرار می‌گیرد و منتظر فضانوردانی می‌ماند که با اوریون می‌رسند. فرودگر آزمایشی بلواوریجین انتظار می‌رود ابتدا پرتاب شود و بتواند تا ۳۰ روز در مدار بماند.
به گزارش ایتنا و به نقل از SciTechDaily، فضاپیمای بلواوریجین مسیری برنامه‌ریزی‌شده به یک مدار پارکینگ تعیین‌شده را دنبال می‌کند تا سامانه‌های آن بررسی شوند. پس از آن، اسپیس‌ایکس نسخه آزمایشی استارشیپ خود را به مدار می‌فرستد تا با اوریون برای مرحله دوم آزمایش ملاقات کند.
در طول هر توالی پهلوگیری و جداشدن، فرودگر آزمایشی به عنوان هدف و اوریون به عنوان فضاپیمای تعقیب‌کننده عمل می‌کند. ناسا قصد دارد از همین ترتیب در مأموریت‌های آینده که فضانوردان را به سطح ماه می‌برند، استفاده کند.
اسپیس‌ایکس و بلواوریجین آزمایش‌های زمینی سامانه‌های پهلوگیری خود را انجام داده‌اند. اسپیس‌ایکس قابلیت پهلوگیری خود را در سال ۲۰۲۳ تأیید کرده و بلواوریجین امسال آزمایش‌های زمینی توسعه‌ای سامانه پهلوگیری تحت فشار خود را انجام داده است.
گفته می‌شود ناسا و شرکای تجاری آن از هر دو مرحله پهلوگیری برای بررسی همکاری سخت‌افزار و نرم‌افزار فضاپیما استفاده خواهند کرد.
همچنین، ناسا از طریق برنامه آرتمیس، قصد دارد فضانوردان را برای اکتشاف علمی و منافع اقتصادی به ماه بفرستد و تجربه و فناوری لازم برای نخستین مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ را فراهم کند.
کد مطلب: 91433
