اخترشناسان برای اولین بار شواهد محکمی از وجود جو در اطراف یک سیاره سنگی واقع در منطقه قابل سکونت یک ستاره دیگر به دست آوردهاند. این کشف که با رصد نشت هلیوم از سیاره LHS 1140 b انجام شده، گامی مهم در مسیر شناسایی جهانهای بالقوه زیستپذیر به شماره میرود. پژوهشگران معتقدند این سیاره انتخابه جو برای میلیاردها سال حفظ خود و اکنون یکی از مهمترین اهداف جستوجوی حیات فرازمینی است.
سه شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۰۰:۱۶
برای اولین بار جو یک سیاره زمینمانند در منطقه قابل سکونت بهطور قطعی شناسایی شد
بر اساس اعلام گروه پژوهشی، این نتیجه قویترین شواهد تا به امروز است که نشان میدهد سیاراتی مشابه زمین از نظر ترکیب و دما، و با پتانسیل پشتیبانی از حیات، در خارج از منظومه شمسی وجود دارند.
به گزارش ایتنا و به نقل از SciTechDaily، کالین چروبیم، نویسندهٔ اصلی این پژوهش، در این باره میگوید: «جوّ برای حمایت از حیات آنگونه که میشناسیم، ضروری است. این اولین بار است که کسی جوّی را در یک سیاره سنگی در منطقه قابل سکونت ستارهای دیگر پیدا میکند.»
این پژوهش مشاهدات هلیوم در حال نشت از سیاره فراخورشیدی LHS 1140 b را توصیف میکند؛ سیارهای سنگی که در فاصله ۴۸ سال نوری از زمین قرار دارد.
پژوهشگران با راهنمایی پیشبینیهای نظری، شواهدی یافتند که نشان میدهد این سیاره جوّ خود را حفظ کرده است. LHS 1140 b به دور یک کوتوله سرخ در منطقه قابل سکونت ستاره میچرخد، جایی که دما و سایر شرایط محیطی میتوانند امکان باقیماندن آب مایع روی سطح را فراهم کنند.
اگرچه هزاران سیاره فراخورشیدی اکنون شناخته شدهاند، از جمله چندین سیاره سنگی در مناطق قابل سکونت، اما تعیین اینکه آیا هر یک از این جهانها دارای جوّ هستند یا خیر، بسیار دشوارتر بوده است.
رابین وردزورث، استاد علوم و مهندسی محیط زیست و علوم زمین و سیارات در دانشگاه هاروارد، در این زمینه میگوید: «بیست سال پیش، ما تعجب میکردیم که آیا حتی سیارات زمینگونه دیگری وجود دارند یا خیر. سپس فهمیدیم که آنها رایج هستند و برخی را در منطقه قابل سکونت یافتیم. سوال بعدی این بود که آیا هیچ یک از آنها توانستهاند جوّ خود را حفظ کنند. اکنون میدانیم که حداقل یکی از آنها توانسته است».
پژوهشهای پیشین سیارات سنگی را در مناطق قابل سکونت ستارگان خود شناسایی کرده بودند، اما هیچکدام به وضوح ثابت نکرده بودند که چنین جهانی جوّ خود را برای میلیاردها سال حفظ کرده است. مدل نظری که توسط چروبیم و همکارانش توسعه یافت، پیشبینی کرد که جوّ فوقانی LHS 1140 b حاوی هلیوم فراوانی است که به آرامی به فضا نشت میکند.
پژوهشگران این پیشبینی را با طیفنگار وینرد نصبشده روی تلسکوپ مگلان کلی در شیلی آزمایش کردند. فرصت آنها در خلال یک همراستایی غیرعادی فراهم شد که در آن LHS 1140 b و یک سیاره دیگر در همان شب از مقابل ستاره خود عبور کردند.
هیچ سیگنال جوی در اطراف یک سیاره ظاهر نشد، اما در اطراف LHS 1140 b، ابزار هلیوم در حال گریز را شناسایی کرد که نشان میداد این جهان سنگی هنوز جوّ خود را حفظ کرده است.
دیوید شاربنو، رئیس گروه اخترشناسی دانشگاه هاروارد، در ابتدا به این طرح تردید داشت، زیرا سیگنال پیشنهادی از یک پیشبینی ریاضی ناشی میشد و هرگز در اطراف یک سیاره سنگی مشاهده نشده بود. اما دادهها نظر او را تغییر داد.
وی در این باره میگوید: «کالین سیاراتی را که میشناختیم تحلیل کرد و پیشبینی کرد که این یکی دارای جوّ هلیومی است. سپس زمان تلسکوپ را سازماندهی کرد، دادهها را دریافت نمود و تشخیص از نظر آماری کاملاً مستحکم بود».
نتایج این پژوهش نشان میدهد که جستجوی گازهای در حال گریز به فضا میتواند به رصدخانههای زمینی روشی مفید برای بررسی جوّ سیارات فراخورشیدی سنگی بدهد.
اخترشناسان تخمین میزنند که جوّ اطراف LHS 1140 b بیش از سه میلیارد سال دوام آورده است و این سیاره را به نامزد مهمی برای مطالعه بیشتر تبدیل میکند.
چروبیم امیدوار است ترکیب شیمیایی کامل جوّ را تعیین کند و در نهایت بررسی کند که آیا LHS 1140 b اقیانوسهای سطحی یا سایر ویژگیهای مرتبط با زیستپذیری دارد.
کد مطلب: 90661
جرجندی ملقب سراج
۱۰
عالی بود اکثر ستارها منبع انرژی بی پایانند بیشک سیاره سنگی دارای اب وحیاط هستند وجوی مشابح با زمین ما دارند اما تا در منطقه قابل رویت قرار نگیرند نمیشود انهارا مطالعه وبرسی کرد تمام ستارگان مانند خورشیدما انرژیشان برای سیاراط اطراف انهاست و احتمال ۸۰ درصدشان زمین دارند فواصل و غبارهای فضای و کمربند های سیارکی مانع برای رویت میشوند هر خورشید نیاز به میزبان دارد تا از گرانش یکدیگر استفاده کنند و به حرکت خود در مدار مشخصی با حرکتشان ادامه دهند
