بازنشستگی وینتون سرف، یکی از معماران اصلی اینترنت، پایان فصل مهمی در تاریخ فناوری به شمار میرود. «پدر اینترنت» پس از بیش از دو دهه فعالیت در گوگل، از سمت خود کنارهگیری میکند؛ اما در واپسین سخنانش، توجهها را به آینده عاملهای هوش مصنوعی و ضرورت استانداردسازی تعامل میان آنها جلب کرده است.
چهارشنبه ۱۰ تير ۱۴۰۵ ساعت ۱۲:۳۴
«پدر اینترنت» از گوگل خداحافظی کرد؛ وینتون سرف درباره آینده هوش مصنوعی هشدار داد
به گزارش ایتنا و به نقل از Techcrunch، این خبر در جریان کنفرانس Open Frontier به میزبانی مؤسسه Laude اعلام شد. دیو پترسون، استاد دانشگاه برکلی و از چهرههای شناختهشده حوزه معماری پردازنده بهدلیل مشارکت در توسعه معماری RISC، هنگام معرفی سرف از خدمات او قدردانی کرد.
پترسون در میان تشویق حاضران گفت: «وینت بیش از ۲۰ سال در گوگل فعالیت کرده و تنها یک هفته دیگر بازنشسته میشود. فکر میکنم اکنون زمان مناسبی است که از کارنامه درخشان او قدردانی کنیم.»
گوگل تا زمان انتشار این خبر، به درخواست رسانهها برای اظهار نظر درباره بازنشستگی سرف پاسخی نداده است.
معمار اینترنت مدرن
وینتون سرف، ۸۳ ساله، به همراه رابرت کان، بهعنوان معماران اصلی پروتکلهای ارتباطی اینترنت شناخته میشوند. این دو در دهه ۱۹۷۰ میلادی، توسعه مجموعه پروتکل TCP/IP را آغاز کردند؛ استانداردی که امکان برقراری ارتباط میان شبکههای مختلف رایانهای را فراهم کرد و به ستون فقرات اینترنت امروزی تبدیل شد.نقش سرف در شکلگیری اینترنت مدرن، افتخارات متعددی از جمله دریافت مدال آزادی ریاستجمهوری آمریکا، جایزه تورینگ و چندین مدرک افتخاری دانشگاهی را برای او به همراه داشته است.
سرف از سال ۲۰۰۵ میلادی به گوگل پیوست و از آن زمان تاکنون بهعنوان معاون رئیس و «مبلغ ارشد اینترنت» این شرکت فعالیت کرده است؛ عنوانی منحصربهفرد که نشاندهنده نقش او در ترویج فناوریهای مبتنی بر اینترنت و آینده این حوزه بود.
آینده اینترنت در عصر هوش مصنوعی
سرف در این رویداد، در کنار جمعی از چهرههای برجسته علوم رایانه از جمله فرانسوا شولت، خالق کتابخانه یادگیری عمیق Keras و از بنیانگذاران Ndea، جان اوسترهوت، خالق زبان برنامهنویسی Tcl و از بنیانگذاران Electric Cloud، و ماتی زاهاریا، همبنیانگذار و مدیر ارشد فناوری Databricks، در نشستی تخصصی درباره آینده پروژههای متنباز و زیرساختهای هوش مصنوعی شرکت کرد.موضوع اصلی این نشست، بررسی الزامات توسعه سیستمهای متنباز پایدار و نقش آنها در موج جدید فناوریهای هوش مصنوعی بود؛ حوزهای که با افزایش سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ روی زیرساختهای باز، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
استانداردسازی؛ شرط موفقیت عاملهای هوش مصنوعی
بخش مهمی از این گفتوگو به نگرانیها درباره تمرکز توسعه مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی در اختیار تعداد محدودی از آزمایشگاهها اختصاص داشت؛ موضوعی که از نگاه سرف، با فلسفه اینترنت باز و غیرمتمرکز تفاوت اساسی دارد.با این حال، وی معتقد است گسترش «عاملهای هوش مصنوعی» (AI Agents) که قادر هستند بهصورت مستقل عمل کرده و با یکدیگر تعامل داشته باشند، شرکتهای فناوری را ناگزیر به حرکت به سمت استانداردهای مشترک خواهد کرد.
سرف در اینباره گفت: «مدل عاملمحور هوش مصنوعی که در آن عاملهای مختلف از منابع گوناگون با یکدیگر همکاری میکنند، به قابلیت ترکیبپذیری وابسته است و این موضوع بدون قابلیت همکاری و استانداردسازی امکانپذیر نخواهد بود.»
او تأکید کرد شرکتی که بتواند استانداردهای تعامل میان عاملهای هوش مصنوعی را زودتر تدوین کند، احتمالاً نفوذ قابلتوجهی بر آینده اقتصاد مبتنی بر عاملهای هوش مصنوعی خواهد داشت؛ شرایطی که به اعتقاد او شباهت زیادی به رقابتهای اولیه بر سر استانداردهای اینترنت دارد.
زبان طبیعی برای ارتباط عاملها کافی نیست
در حالی که برخی از حاضران معتقد بودند عاملهای مبتنی بر مدلهای زبانی بزرگ (LLM) میتوانند از زبان طبیعی برای تعامل با یکدیگر استفاده کنند، سرف این دیدگاه را کافی ندانست.او اظهار داشت: «فکر نمیکنم زبان انگلیسی بهترین گزینه باشد. این زبان انعطافپذیر است، اما ابهام نیز دارد. در تعامل میان عاملهای هوش مصنوعی، دقت اهمیت بسیار زیادی دارد و هر عامل باید مطمئن باشد که طرف مقابل دقیقاً همان مفهومی را دریافت کرده است که بر سر آن توافق شده است.»
سرف برای توضیح این موضوع به بازی قدیمی «تلفن بیسیم» اشاره کرد و گفت اگر پیام از طریق زبان طبیعی میان چند عامل مختلف منتقل شود، احتمال تغییر معنا و ایجاد خطا وجود دارد؛ موضوعی که میتواند پیامدهای جدی در سامانههای هوش مصنوعی داشته باشد.
خاطرهای از دوران دانشجویی وینتون سرف
در پایان این نشست، دیو پترسون خاطرهای از دوران دانشجویی خود در دهه ۱۹۷۰ میلادی تعریف کرد و از سبک پوشش خاص وینتون سرف یاد کرد.او گفت: «وینت همیشه خوشپوشترین دانشمند علوم رایانهای بود که دیدهام. هنوز به یاد دارم که در دوران تحصیلات تکمیلی، با پیراهن، کراوات و ظاهری کاملاً رسمی در دانشگاه حاضر میشد.»
سرف نیز با لبخند این خاطره را تأیید کرد و گفت حتی جلیقه هم میپوشید و ترجیح میداد بهجای پیروی از ظاهر رایج آن دوران، با پوشش متفاوت خود شناخته شود.
کد مطلب: 90138
