يکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۸۶ ساعت ۱۸:۴۸
آیا رگولاتوری ابزار نظارتی دارد؟
کورش شمس - معاون فنی سازمان تنظیم مقررات اخیرا گفته است: "تجهیزات مخابراتی تولید داخل که فاقد تاییدیه این سازمان هستند اجازه توزیع در بازار را ندارند." این اندازه حساسیت بر روی میزان انطباق محصولات مخابراتی تولید داخل با استانداردهای موجود نشان میدهد که رگولاتور مخابراتی کشورمان با وسواس و دقت خاصی بر فرآیند تولید و واردات تجهیزات و محصولات مخابراتی به بازار ایران نظارت میکند که البته بسیار امیدوار کننده است و بر همین اساس هم مصرفکنندگان محصولات مخابراتی در بازار ایران باید بتوانند با خیال آسوده به تامین نیاز خود بپردازند.
اما وقتی معاون فنی این سازمان میگوید:"در زمان حاضر برخی از گوشیهای تلفن همراه ساخت داخل و نیز مجموعهای از گوشیهای چینی وارداتی که مشخص نیست از چه مجرایی وارد کشور شدهاند، فاقد این تاییدیه هستند. "وضعیت تا حدی نگرانکننده میشود و نشان میدهد که این سازمان از قدرت اجرایی لازم برای جلوگیری از عرضه این قبیل محصولات به بازار برخوردار نیست.
این تناقض در اظهارات معاون فنی رگولاتوری در عین حال حکایت از آن دارد که این همه "مته به خشخاش گذاشتن" این سازمان فقط مختص شرکتهایی مانند کارخانجات مخابراتی ایران است که باید برای دریافت تایید نمونه محصولاتشان ماههای متمادی در انتظار بمانند.
در حالی که، برخی تولید کنندگان داخلی و همینطور واردکنندگان گوشیهای تقلبی چینی اساسا نیازی به مجوز و تاییدیه این سازمان ندارند و میتوانند گوشیهای کم کیفیت و تقلبیشان را به سادگی به بازار عرضه کنند.
در نتیجه یک سئوال مهم مطح میشود: این که اگر تاییدیهها و مجوزهای رگولاتور مخابراتی ضمانت اجرایی نداشته باشد، چگونه میتوان از توزیع محصولات فاقد تاییدیه این سازمان در بازار جلوگیری کرد؟
دیگر این که اگر قرار باشد پروسه تایید نمونههای تولیدی در داخل کشور این همه وقتگیر شود، آیا فرایند صدور مجوز یا تاییدیه رگولاتور به بزرگترین مانع در مسیر رشد تولیدات داخلی تبدیل نخواهد شد؟
واقعیت این است که سازمان تنظیم مقررات در مواردی مانند سرویس MMS با عجله مجوز میدهد و پس از آن با حوصله و بدون کمترین تعجیل آییننامه مینویسد و برای صدور تاییدیه تجهیزات توسعه 6 میلیون خط موبایل مدتها وقتکشی میکند که این امر علاوه بروز نگرانیهایی درباره نحوه عملکرد این سازمان، باعث میشود تا صنعت مخابرات ایران نیز نتواند خود را با سرعت رشد این صنعت در جهان منطبق کند.
از این رو ضروری است تا سازمان تنظیم مقررات به جای رعایت کامل شعائر بوروکراسی اداری، برای کسب قدرت و ضمانت لازم جهت اجرای مصوبات و مجوزهای خود تلاش کند و کمی هم به عقبماندگیهای صنعت مخابرات کشورمان فکر کند تا دست کم روند رشد و توسعه این صنعت، از آنچه که هست کندتر نشود.
کورش شمس - معاون فنی سازمان تنظیم مقررات اخیرا گفته است: "تجهیزات مخابراتی تولید داخل که فاقد تاییدیه این سازمان هستند اجازه توزیع در بازار را ندارند." این اندازه حساسیت بر روی میزان انطباق محصولات مخابراتی تولید داخل با استانداردهای موجود نشان میدهد که رگولاتور مخابراتی کشورمان با وسواس و دقت خاصی بر فرآیند تولید و واردات تجهیزات و محصولات مخابراتی به بازار ایران نظارت میکند که البته بسیار امیدوار کننده است و بر همین اساس هم مصرفکنندگان محصولات مخابراتی در بازار ایران باید بتوانند با خیال آسوده به تامین نیاز خود بپردازند.
اما وقتی معاون فنی این سازمان میگوید:"در زمان حاضر برخی از گوشیهای تلفن همراه ساخت داخل و نیز مجموعهای از گوشیهای چینی وارداتی که مشخص نیست از چه مجرایی وارد کشور شدهاند، فاقد این تاییدیه هستند. "وضعیت تا حدی نگرانکننده میشود و نشان میدهد که این سازمان از قدرت اجرایی لازم برای جلوگیری از عرضه این قبیل محصولات به بازار برخوردار نیست.
این تناقض در اظهارات معاون فنی رگولاتوری در عین حال حکایت از آن دارد که این همه "مته به خشخاش گذاشتن" این سازمان فقط مختص شرکتهایی مانند کارخانجات مخابراتی ایران است که باید برای دریافت تایید نمونه محصولاتشان ماههای متمادی در انتظار بمانند.
در حالی که، برخی تولید کنندگان داخلی و همینطور واردکنندگان گوشیهای تقلبی چینی اساسا نیازی به مجوز و تاییدیه این سازمان ندارند و میتوانند گوشیهای کم کیفیت و تقلبیشان را به سادگی به بازار عرضه کنند.
در نتیجه یک سئوال مهم مطح میشود: این که اگر تاییدیهها و مجوزهای رگولاتور مخابراتی ضمانت اجرایی نداشته باشد، چگونه میتوان از توزیع محصولات فاقد تاییدیه این سازمان در بازار جلوگیری کرد؟
دیگر این که اگر قرار باشد پروسه تایید نمونههای تولیدی در داخل کشور این همه وقتگیر شود، آیا فرایند صدور مجوز یا تاییدیه رگولاتور به بزرگترین مانع در مسیر رشد تولیدات داخلی تبدیل نخواهد شد؟
واقعیت این است که سازمان تنظیم مقررات در مواردی مانند سرویس MMS با عجله مجوز میدهد و پس از آن با حوصله و بدون کمترین تعجیل آییننامه مینویسد و برای صدور تاییدیه تجهیزات توسعه 6 میلیون خط موبایل مدتها وقتکشی میکند که این امر علاوه بروز نگرانیهایی درباره نحوه عملکرد این سازمان، باعث میشود تا صنعت مخابرات ایران نیز نتواند خود را با سرعت رشد این صنعت در جهان منطبق کند.
از این رو ضروری است تا سازمان تنظیم مقررات به جای رعایت کامل شعائر بوروکراسی اداری، برای کسب قدرت و ضمانت لازم جهت اجرای مصوبات و مجوزهای خود تلاش کند و کمی هم به عقبماندگیهای صنعت مخابرات کشورمان فکر کند تا دست کم روند رشد و توسعه این صنعت، از آنچه که هست کندتر نشود.
)
ملاقات رو در رو، بهتر از سایتهای دوستیابی
ایتنا – بهترین راه برای این که بفهمید آیا شما با شخصی دیگر سازگاری دارید و به اصطلاح با هم جور هستید ...
