کد مطلب: 10924
Share/Save/Bookmark
يك نهاد جديد براي موازي‌كاري در حوزه IT
 
سه شنبه ۱۲ شهريور ۱۳۸۷ ساعت ۲۲:۱۹
 
يك نهاد جديد براي موازي‌كاري در حوزه IT
علي شميراني - دولتي‌ها يك مثل دارند كه مي‌گويد: اگر قرار باشد كاري را انجام بدهيم مي‌گرديم و راهش را پيدا مي‌كنيم، و اگر قرار نباشد كاري را انجام دهيم مي‌گرديم و بهانه آن را پيدا مي‌كنيم. اين يك قانون است!

در حوزه فناوري اطلاعات امروز ديگر همه در جريان شوراهاي موازي‌هاي 4 گانه هستند.
فرض كنيد شما در يك كشور 4 شورا داريد كه دولت تصميم مي‌گيرد آنها را كه در شرح ماموريتشان موازي‌كاري هاي زيادي دارند،‌ ادغام كند،‌ اما مجلس اين گونه استدلال مي‌كند كه نه اين شوراها بايد بمانند و مشغول كارها و برخي بيكاري‌هاي خود باشند.

به نظر شما بهترين كار در چنين شرايطي كه شما با تعدد شوراها مواجهيد و قوانين اجازه ادغام آنها را نمي‌دهد، چيست؟
شايد بگوييد خب كافيست گذشته از آن كه مانع سبز شدن شوراي جديد مي‌شويد، اقدام به ايجاد لااقل نوعي هماهنگي در ميان ايشان كنيد تا حوزه فناوري اطلاعات وارد چهارمين سال موازي كاري و به عبارتي بلاتكليفي خود نشود.

اما نه راه دومي نيز وجود دارد؛‌ در اين روش مي‌توان گذشته از آن كه هيچ هماهنگي ميان شوراهاي قبلي ايجاد نكرد و همه شوراها را به حال و موازي‌كاري خود رها كرد،‌ حتي يك نهاد ديگر هم به مجموع اين شوراها اضافه كرد!

حتما تعجب مي كنيد كه اين چه پيشنهاد عجيبي است!
به نظر نگارنده هم اين روش دوم به شدت عجيب است، ولي باور كنيد كه در حال حاضر در كشور، ما راه دوم را در پيش گرفته‌ايم.
يعني ما هم اكنون 4 شورا داريم كه مشغول و نيمه‌مشغولند و اصولا كاري به كار هم ندارند و طرح‌هاي يكساني را پيش مي‌برند و در كنار اين شوراها يك نهاد جديد نيز ايجاد كرده‌ايم.

اين نهاد جديد كه با ظرافت خاصي، از لابلاي سطور قانون و شرح وظايف شوراهاي 4 گانه، ماموريت‌هاي خاصي كه بنا به قانون مصادره به مطلوب اتفاقا هيچ شباهتي نيز به كاركرد بقيه ندارد، را براي خود تعريف كرده است،‌« شركت فناوري اطلاعات» نام دارد.

مدير اين شركت كه وابسته به وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات است اعلام كرده كه از زماني كه طرح تغييرات اساسنامه اين شركت به هيئت دولت رفت، مشخص شد كه هيچ موازي‌كاري با معاونت فناوري اطلاعات وزارت فناوري ارتباطات و اطلاعات، شوراي عالي اطلاع‌رساني و ديگر نهادهاي فعال در حوزه ندارد و چند محور اصلي در آن مشخص شده كه لازم است در حوزه مديريت و توسعه فناوري اطلاعات انجام شوند.

نيازي به ريز شدن روي شرح پروژه‌هاي پيش‌بيني شده شركت فناوري اطلاعات نيست، فقط همين قدر بايد دانست كه احتمالا توليد سند و طرح‌هاي كاغذي بيشتري در راه است.
جا دارد از مسئولان وزارت ارتباطات اين سوال را پرسيد كه در حوزه فناوري اطلاعات با تعاريفي كه ما مي‌شناسيم آيا هيچ طرح روي زمين مانده و ناتمام و خرد و كلان نداريم كه بازهم نهاد جديد و طرح‌هاي كاغذي درست مي‌كنيم؟

اگرچه شايد اين مقاله و سوژه آن تقريبا نخ‌نما و پوسيده به نظر برسد، ولي واقعيت اين است كه مادامي كه راه دوم را در كشور برگزيده و در اين مسير قرار داشته باشيم، پرداختن به اين سوژه نيز دچار كهنگي نخواهد شد.