چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ ساعت ۱۹:۱۳
مگر اتفاقي افتاده است؟
ايمان بيك - فناوران
مديركل دفتر صنايع برق، الكترونيك و فناوري اطلاعات، روز دوشنبه گذشته مطلبي را اعلام كرد كه به سرعت در ميان تيترهاي مهم ICT رسانهها و خبرگزاريهاي ايران جاي گرفت؛ با اين مضمون كه: «توليدكنندگان داخلي گوشي تلفن همراه براي توليد مشترك با چند برند معتبر جهان وارد مذاكره شدهاند».
سوالي كه مطرح ميشود اين است كه مگر چه اتفاق تازهاي افتاده است؟
جواب آقاي ليايي به اين سوال چنين است: «قبلا به دليل ثبات نداشتن تعرفه مذاكرات به نتيجه نرسيد، اما هماكنون وزارت صنايع مصرانه بر تعرفه 25 درصدي ايستاده است و...»
از ياد نبايد برد كه دو سال و اندي پيش هم مديران وقت وزارت صنايع «مصرانه» بر تعرفه واردات گوشي و قطعات منفصله پافشاري و آن را غير قابل تغيير عنوان ميكردند و با همان تعرفهها هم بود كه توليدكنندگان با برندهاي «معتبر» خارجي وارد مذاكره شدند و در نهايت با چند نام ناشناخته يا «كمتر شناخته شده» قرارداد توليد مشترك بستند.
نتيجه هم كه اظهرمنالشمس بود.
واقعيت اين است كه كارشناسان ميگويند - و گفته بودند و كسي گوشش بدهكار نبود – اينكه ورود به بازار جهاني تلفن همراه با رشد تكنولوژيكي كه دارد، نه به صرفه است و نه ممكن.
راهكار آن هم شكل دادن فرآيندهاي همكاري در سطوحي پايينتر، كسب تجربه، انتقال فناوري و حركت آرام روبه جلوست.
آقايان، آزموده را آزمودن خطاست. مشكل صنعت توليد تلفن همراه ايران، تعرفه نبود و با دستكاري آن هم ديديد كه توليد به معناي واقعي شكل نگرفت.
مشكل را جاي ديگري بيابيد و زاويه ديدتان را براي ورود به چرخه جهاني توليد تلفن همراه تغيير دهيد؛ لطفا.