سه شنبه ۳ شهريور ۱۳۸۸ ساعت ۲۱:۴۳
چالشي به نام تخصص
نگاهي به گزينه پيشنهادي دولت دهم براي وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات
كانديداي وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات درحالي به مجلس معرفي ميشود كه حوزه فناوري اطلاعات در ركود بيسابقهاي قرار دارد. به گزارش ايلنا، زمان آشنايي بيشتر خبرنگاران با تقيپور به زمان مراسم معارفه وي به عنوان رئيس سازمان فضايي برميگردد چرا كه وي درگذشته چندان دراين حوزه و شايد به نوعي در طرحهاي اجرايي اين حوزه فعاليت آنچناني نداشته است. تقيپور در تاريخ 9 مرداد ماه سال 87 به طور ناگهاني به عنوان رئيس سازمان فضايي ايران و جايگزين طالبزاده كه از افراد متخصص و كارآمد وزارت ارتباطات محسوب ميشد، معرفي شد. اين تغيير ناگهاني درست در زماني كه طالبزاده به عنوان دبير ستاد توسعه فناوري هوافضا منصوب شده بود، انجام شد.
در زمان تصديگري طالبزاده به عنوان رئيس سازمان فضايي، اين سازمان رشد چشمگيري پيدا كرد به طوري كه در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۶، سازمان فضایی ایران با پرتاب نخستین گونه از موشک کاوشگر1 و با نام «سفیر» دومین پرواز فضایی زیرمداری خود را با موفقیت به انجام رساند. بعد از تغيير طالبزاده و جايگزيني تقيپور، ماهواره امید، نخستین ماهواره ساخت کشور ایران بامداد ۳ فوریه ۲۰۰۹ میلادی (14 بهمن ۱۳۸۷) و در سیامین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامي در مدار فضا قرار گرفت.
پيروزي پرتاب ماهواره اميد به نام تقيپور ثبت شد درحالي كه از عمر تصديگري وي بر سازمان فضايي تنها چند ماهي سپري شده بود. ساخت ماهواره تحقیقاتی امید از ۱۵ اسفند ۱۳۸۴ آغاز شده بود و ميتوان گفت كه بيشتر سختيهاي اين طرح بر دوش رئيس سابق اين سازمان بوده است اما افتخارات براي رئيس جديد ثبت شد. تقيپور بعد از پرتاب ماهواره اميد ماهها دررسانهها به تشريح عملكرد اين ماهواره ميپرداخت و تمام مضمون مصاحبههاي وي حول اين امر و وعدههايي در رابطه با توسعه دانش فضايي كشور ميچرخيد ولي كمكم هم از مصاحبههاي وي كاسته شده و هم هيچكدام از وعدههاي وي (برنامه اعزام فضانورد ايرانی به فضا) محقق نشد.
آخرين خبري كه از وي دررسانهها منتشر شده است مربوط به تاريخ 88/2/5 است كه آن هم در زمينه ماهواره اميد بود و نقل خبر جديدي نبود. سايت سازمان فضايي هم به عنوان كمخبرترين و شايد هم كمكارترين سايت در بين شركتهاي تابعه و زير مجموعه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات است به طوري كه آخرين خبري كه در بخش خبري اين سايت قرار دارد مربوط به امضا توافقنامه همکاري بين سازمان فضايي ايران و دفتر امور فضاي ماورای جو سازمان ملل در تاریخ 88/3/16 است و از آن زمان تاكنون هيچ خبري از رئيس سازمان و از خود سازمان مربوطه منتشر نشده است و همين بيخبري از وي باعث شد تا زماني كه نام وي هنوز از سوي رئيسجمهور به عنوان كانديداي وزارت ارتباطات برده نشده بود، خبرنگاران در گمانهزنيهاي رسانهاي حتي ذهن خود را به سمت وي معطوف هم نكرده بودند.
نگاهي به سوابق تحصيلي و كاري تقيپور (كارشناس ارشد مهندسی صنایع، مدیر صنایع امنیت مخابرات - گروه صنایع مخابرات 1375-1369 ، مدیرعامل صنایع الكترونیك شیراز 1381-1375، مدیرعامل صنایع مخابرات ایران 1386-1381 و رئيس سازمان فضايي كشور) نشان ميدهد كه وي در بحث ارتباطات و بخش فضا عملكرد تقريبا مثبتي دارد ولي در بخش فناوري اطلاعات و به عبارتي IT نه سوابق تحصيلي دارد و نه از عملكرد اجرايي برخوردار است. اين درحالي است كه كشور در بخش IT دچار مشكل و ركود است نه ارتباطات و CT.
در سوابق وزير پيشنهادي ارتباطات، مديريت كلان پروژههاي طراحي و ايجاد ايستگاههاي زميني، طراحي و ساخت ماهوارههاي كوچك نيز ذكر شده است البته اطلاعات موجود نشان ميدهد كه در رسانههاي مختلف در اين مورد سابقه تاريخي وجود ندارد و بسياري ازطرحها از جمله ساخت ماهوارههايي كه نام وي به تازگي به عنوان طراح آن ذكر شده است در گذشته به نقل از رسانهها شخص ديگري وظيف طراحي آن را به عهده داشته است.
به هر حال اميدواريم اگر تقيپور موفق به كسب راي اعتماد از مجلس جهت تصديگري وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات شد، مانند عملكرد خود در سازمان فضايي عمل نكند و در ركود خبري فرو نرود. بدون شك وزيرارتباطات در دولت دهم اگر خواهان توسعه اين حوزه است بايد به چند نكته توجه كند:
1- تعامل مناسب با خبرنگاران بهرغم بدعتي كه سليماني در وزارت ارتباطات ايجاد كرده است و برگزاري حداقل ماهي يك نشست با خبرنگاران و شرح وقايع و كارهاي جديد در وزارت ارتباطات.
2- توجه بيشتر به حوزه فناوري اطلاعات و خارج كردن اين حوزه از بحران
3- توجه به بخش خصوصي به خصوص در حوزه اينترنت
4-كاهش تصديگري دولت در بخش ارتباطات و فناوري اطلاعات
5- كاهش نفوذ بيش از حد برخي ازشركتهاي تابعه به خصوص شركت زير ساخت و جلوگيري از دخالت شركتها در امور سازمانهاي ديگر.
و درپايان اينكه تصديگري وزارت ارتباطات تنها مربوط به واگذاري سيمكارتهاي دولتي نيست بلكه شامل يك مديريت قوي و نظارت دقيق در بخشهاي ديگري هم است كه بايد بهآنها توجه ويژهاي شود تا از قبل توسعه اين حوزه كشور هم توسعه پيدا كند.
نگاهي به گزينه پيشنهادي دولت دهم براي وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات
كانديداي وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات درحالي به مجلس معرفي ميشود كه حوزه فناوري اطلاعات در ركود بيسابقهاي قرار دارد. به گزارش ايلنا، زمان آشنايي بيشتر خبرنگاران با تقيپور به زمان مراسم معارفه وي به عنوان رئيس سازمان فضايي برميگردد چرا كه وي درگذشته چندان دراين حوزه و شايد به نوعي در طرحهاي اجرايي اين حوزه فعاليت آنچناني نداشته است. تقيپور در تاريخ 9 مرداد ماه سال 87 به طور ناگهاني به عنوان رئيس سازمان فضايي ايران و جايگزين طالبزاده كه از افراد متخصص و كارآمد وزارت ارتباطات محسوب ميشد، معرفي شد. اين تغيير ناگهاني درست در زماني كه طالبزاده به عنوان دبير ستاد توسعه فناوري هوافضا منصوب شده بود، انجام شد.
در زمان تصديگري طالبزاده به عنوان رئيس سازمان فضايي، اين سازمان رشد چشمگيري پيدا كرد به طوري كه در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۶، سازمان فضایی ایران با پرتاب نخستین گونه از موشک کاوشگر1 و با نام «سفیر» دومین پرواز فضایی زیرمداری خود را با موفقیت به انجام رساند. بعد از تغيير طالبزاده و جايگزيني تقيپور، ماهواره امید، نخستین ماهواره ساخت کشور ایران بامداد ۳ فوریه ۲۰۰۹ میلادی (14 بهمن ۱۳۸۷) و در سیامین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامي در مدار فضا قرار گرفت.
پيروزي پرتاب ماهواره اميد به نام تقيپور ثبت شد درحالي كه از عمر تصديگري وي بر سازمان فضايي تنها چند ماهي سپري شده بود. ساخت ماهواره تحقیقاتی امید از ۱۵ اسفند ۱۳۸۴ آغاز شده بود و ميتوان گفت كه بيشتر سختيهاي اين طرح بر دوش رئيس سابق اين سازمان بوده است اما افتخارات براي رئيس جديد ثبت شد. تقيپور بعد از پرتاب ماهواره اميد ماهها دررسانهها به تشريح عملكرد اين ماهواره ميپرداخت و تمام مضمون مصاحبههاي وي حول اين امر و وعدههايي در رابطه با توسعه دانش فضايي كشور ميچرخيد ولي كمكم هم از مصاحبههاي وي كاسته شده و هم هيچكدام از وعدههاي وي (برنامه اعزام فضانورد ايرانی به فضا) محقق نشد.
آخرين خبري كه از وي دررسانهها منتشر شده است مربوط به تاريخ 88/2/5 است كه آن هم در زمينه ماهواره اميد بود و نقل خبر جديدي نبود. سايت سازمان فضايي هم به عنوان كمخبرترين و شايد هم كمكارترين سايت در بين شركتهاي تابعه و زير مجموعه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات است به طوري كه آخرين خبري كه در بخش خبري اين سايت قرار دارد مربوط به امضا توافقنامه همکاري بين سازمان فضايي ايران و دفتر امور فضاي ماورای جو سازمان ملل در تاریخ 88/3/16 است و از آن زمان تاكنون هيچ خبري از رئيس سازمان و از خود سازمان مربوطه منتشر نشده است و همين بيخبري از وي باعث شد تا زماني كه نام وي هنوز از سوي رئيسجمهور به عنوان كانديداي وزارت ارتباطات برده نشده بود، خبرنگاران در گمانهزنيهاي رسانهاي حتي ذهن خود را به سمت وي معطوف هم نكرده بودند.
نگاهي به سوابق تحصيلي و كاري تقيپور (كارشناس ارشد مهندسی صنایع، مدیر صنایع امنیت مخابرات - گروه صنایع مخابرات 1375-1369 ، مدیرعامل صنایع الكترونیك شیراز 1381-1375، مدیرعامل صنایع مخابرات ایران 1386-1381 و رئيس سازمان فضايي كشور) نشان ميدهد كه وي در بحث ارتباطات و بخش فضا عملكرد تقريبا مثبتي دارد ولي در بخش فناوري اطلاعات و به عبارتي IT نه سوابق تحصيلي دارد و نه از عملكرد اجرايي برخوردار است. اين درحالي است كه كشور در بخش IT دچار مشكل و ركود است نه ارتباطات و CT.
در سوابق وزير پيشنهادي ارتباطات، مديريت كلان پروژههاي طراحي و ايجاد ايستگاههاي زميني، طراحي و ساخت ماهوارههاي كوچك نيز ذكر شده است البته اطلاعات موجود نشان ميدهد كه در رسانههاي مختلف در اين مورد سابقه تاريخي وجود ندارد و بسياري ازطرحها از جمله ساخت ماهوارههايي كه نام وي به تازگي به عنوان طراح آن ذكر شده است در گذشته به نقل از رسانهها شخص ديگري وظيف طراحي آن را به عهده داشته است.
به هر حال اميدواريم اگر تقيپور موفق به كسب راي اعتماد از مجلس جهت تصديگري وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات شد، مانند عملكرد خود در سازمان فضايي عمل نكند و در ركود خبري فرو نرود. بدون شك وزيرارتباطات در دولت دهم اگر خواهان توسعه اين حوزه است بايد به چند نكته توجه كند:
1- تعامل مناسب با خبرنگاران بهرغم بدعتي كه سليماني در وزارت ارتباطات ايجاد كرده است و برگزاري حداقل ماهي يك نشست با خبرنگاران و شرح وقايع و كارهاي جديد در وزارت ارتباطات.
2- توجه بيشتر به حوزه فناوري اطلاعات و خارج كردن اين حوزه از بحران
3- توجه به بخش خصوصي به خصوص در حوزه اينترنت
4-كاهش تصديگري دولت در بخش ارتباطات و فناوري اطلاعات
5- كاهش نفوذ بيش از حد برخي ازشركتهاي تابعه به خصوص شركت زير ساخت و جلوگيري از دخالت شركتها در امور سازمانهاي ديگر.
و درپايان اينكه تصديگري وزارت ارتباطات تنها مربوط به واگذاري سيمكارتهاي دولتي نيست بلكه شامل يك مديريت قوي و نظارت دقيق در بخشهاي ديگري هم است كه بايد بهآنها توجه ويژهاي شود تا از قبل توسعه اين حوزه كشور هم توسعه پيدا كند.
)
اطلاعات جدیدی درباره آیپد 3 فاش شد
ایتنا - بر اساس اطلاعاتی که در مورد آیپد 3 به بیرون درز کرده، این محصول دارای باتری بزرگتری نسبت به ...
