شنبه ۲۰ اسفند ۱۳۸۴ ساعت ۰۸:۳۵
اينترنت ملی و پرسش از وزير ارتباطات
شهرام شريف - ابرار اقتصادي - ديرزماني نيست كه مسئولان وزارت ارتباطات از اينترنت ملي سخن ميگويند و هنوز هيچ گونه توضيح و تشريحي از اين شبكه به اصطلاح ملي ارائه ندادهاند و متاسفانه اين اشتباه در تعبير واقعيت آن است كه اينترنت امروزه به عنوان شبكه بزرگ و گستردهاي درآمده كه حتي امنيت ملي و اقتصادي بسياري از كشورها به آن گره خورده است.
با اين همه حتي كشورهاي پيشرو در زمينه اينترنت نيز نه جرات كردند و نه ميخواستند كه اين شبكه را به صورت ملي درآورند چرا كه اهميت اينترنت در واقع در بينالمللي بودن آن است و اگر كسي ميخواهد شبكهاي ديگر در موازات اين شبكه ايجاد كند نيازي نيست آن را اينترنت بنامد بلكه ميتواند هر نام ديگري بر آن اطلاق نمايد.
اينترنت امروزه حتي به صورت اسم خاص درآمده و عملا هر شبكه و مجموعه از كامپيوترهاي متصل به هم را نميتوان اينترنت ناميد.
شبكهاي كه ما با عنوان اينترنت ميشناسيم بر مبناي اصول غيرمتمركز و گسترده شكل گرفته و همين شكل اتفاقا موجب گسترش آن در جهان شده است.
با چنين ارزيابي از شبكه اينترنت عملا هر گونه تغيير در ساختار آن و اضافه كردن و كم كردن شبكهها از آن بدون تغيير در ساختمان اصلي اينترنت امكانپذير نيست و ايران حتي نميتواند بدون موافقت مراجع فني و سياستگذاري ذيربط در اين زمينه گرهاي نيز روي اينترنت ايجاد كرد.
اما به نظر آنچه مسئولان ما به دنبال آن هستند، از نوع ذكر شده نيست. عدم بسط تعريف اينترنت ملي هم اكنون بسياري را با اين اشتباه مواجه كرده كه منظور از اينترنت ملي ايجاد ديتاسنتر در كشور است در حالي كه ايجاد ديتاسنتر يك موضوع عادي در هر كشوري محسوب ميشود و نميتوان بر آن عنوان «ملي» اطلاق كرد.
برخي هم تصور ميكنند منظور از اينترنت ملي ايجاد شبكهاي ملي است كه به اشتباه اينترنت ملي خوانده شده و در واقع «اينترانت ملي» است كه اگر چنين باشد قطعا جاي تامل دارد چراكه با وجود شبكه قدرتمند اينترنت، ايجاد هر شبكهاي مستلزم صرف هزينههاي بسيار كلان خواهد بود و به نظر ميرسد مسئولان امر –خصوصا معاونت آي تي وزارت آيسيتي– بالغ بر يك ميليارد دلار براي اين منظور بودجه درخواست كردهاند. در كشور ما تجربه طرحهاي عظيم ناتمام مانده زياد است و اتفاقا بخش مهمي از اين گونه طرحها آنهايي است كه عناوين ملي را به دوش ميكشند، كامپيوتر ملي، سيستم عامل ملي و... از اين دستهاند.
اين پرسش از وزير محترم آيسيتي مطرح است كه با وجود اين همه درخواست و تقاضا براي توسعه آيتي در ايران آيا اولويت با شبكه نامفهوم «اينترنت ملي» يا «اينترانت ملي» است يا هنوز زيرساختها و مشكلات ديگري هست كه بيپاسخ مانده؟
اين پرسش را نيز از نمايندگان مجلس بايد پرسيد در حالي كه هنوز اينترنت ملي براي مردم و كارشناسان به بحث گذاشته نشده و مزايا و معايب آن پوشيده مانده چگونه با بخشي از پيشنهاد وزارت آيسيتي در اين زمينه موافقت كردهاند و تاكنون ده ميليارد تومان به آن اختصاص داده اند؟
شهرام شريف - ابرار اقتصادي - ديرزماني نيست كه مسئولان وزارت ارتباطات از اينترنت ملي سخن ميگويند و هنوز هيچ گونه توضيح و تشريحي از اين شبكه به اصطلاح ملي ارائه ندادهاند و متاسفانه اين اشتباه در تعبير واقعيت آن است كه اينترنت امروزه به عنوان شبكه بزرگ و گستردهاي درآمده كه حتي امنيت ملي و اقتصادي بسياري از كشورها به آن گره خورده است.
با اين همه حتي كشورهاي پيشرو در زمينه اينترنت نيز نه جرات كردند و نه ميخواستند كه اين شبكه را به صورت ملي درآورند چرا كه اهميت اينترنت در واقع در بينالمللي بودن آن است و اگر كسي ميخواهد شبكهاي ديگر در موازات اين شبكه ايجاد كند نيازي نيست آن را اينترنت بنامد بلكه ميتواند هر نام ديگري بر آن اطلاق نمايد.
اينترنت امروزه حتي به صورت اسم خاص درآمده و عملا هر شبكه و مجموعه از كامپيوترهاي متصل به هم را نميتوان اينترنت ناميد.
شبكهاي كه ما با عنوان اينترنت ميشناسيم بر مبناي اصول غيرمتمركز و گسترده شكل گرفته و همين شكل اتفاقا موجب گسترش آن در جهان شده است.
با چنين ارزيابي از شبكه اينترنت عملا هر گونه تغيير در ساختار آن و اضافه كردن و كم كردن شبكهها از آن بدون تغيير در ساختمان اصلي اينترنت امكانپذير نيست و ايران حتي نميتواند بدون موافقت مراجع فني و سياستگذاري ذيربط در اين زمينه گرهاي نيز روي اينترنت ايجاد كرد.
اما به نظر آنچه مسئولان ما به دنبال آن هستند، از نوع ذكر شده نيست. عدم بسط تعريف اينترنت ملي هم اكنون بسياري را با اين اشتباه مواجه كرده كه منظور از اينترنت ملي ايجاد ديتاسنتر در كشور است در حالي كه ايجاد ديتاسنتر يك موضوع عادي در هر كشوري محسوب ميشود و نميتوان بر آن عنوان «ملي» اطلاق كرد.
برخي هم تصور ميكنند منظور از اينترنت ملي ايجاد شبكهاي ملي است كه به اشتباه اينترنت ملي خوانده شده و در واقع «اينترانت ملي» است كه اگر چنين باشد قطعا جاي تامل دارد چراكه با وجود شبكه قدرتمند اينترنت، ايجاد هر شبكهاي مستلزم صرف هزينههاي بسيار كلان خواهد بود و به نظر ميرسد مسئولان امر –خصوصا معاونت آي تي وزارت آيسيتي– بالغ بر يك ميليارد دلار براي اين منظور بودجه درخواست كردهاند. در كشور ما تجربه طرحهاي عظيم ناتمام مانده زياد است و اتفاقا بخش مهمي از اين گونه طرحها آنهايي است كه عناوين ملي را به دوش ميكشند، كامپيوتر ملي، سيستم عامل ملي و... از اين دستهاند.
اين پرسش از وزير محترم آيسيتي مطرح است كه با وجود اين همه درخواست و تقاضا براي توسعه آيتي در ايران آيا اولويت با شبكه نامفهوم «اينترنت ملي» يا «اينترانت ملي» است يا هنوز زيرساختها و مشكلات ديگري هست كه بيپاسخ مانده؟
اين پرسش را نيز از نمايندگان مجلس بايد پرسيد در حالي كه هنوز اينترنت ملي براي مردم و كارشناسان به بحث گذاشته نشده و مزايا و معايب آن پوشيده مانده چگونه با بخشي از پيشنهاد وزارت آيسيتي در اين زمينه موافقت كردهاند و تاكنون ده ميليارد تومان به آن اختصاص داده اند؟
)
پسورد ايميل رييس جمهور سوريه لو رفت: 12345
ايتنا - اين عبارت پسورد، در سال 2011 به عنوان دومين رمز پرخطر در اينترنت شناخته شده است.
