بايد اين واقعيت را بپذيريم كه مديران عموما به تجربه كشورهاي پيشرفته‌ ‌كم‌توجهند و برنامه‌هاي مورد نظرشان در صورت عدم عنايت به اين تجارب، نمي‌تواند چرخ كشور را به سوي توسعه پايدار به حركت درآورد. نخستين كاركرد نمايشگاه‌هايي از اين دست، جلب توجه ايشان به رتبه مهم فناوري اطلاعات و ارتباطات در تحقق ايده‌هاي توسعه است. اين هدف البته‌ ‌شايد چندان از سوي خرده پاها در اين صنعت درك و لمس نشود، اما توجه و اصرار عناصر موثر و مجرب و متنفذ اين حوزه است كه عملا اين وجه را پررنگ‌تر مي‌كند تا فراتر از منافع آني و شخصي، توسعه كشورشان را مد نظر قرار دهند.

نمايشگاه‌هاي ICT، نمايش توانايي‌هاي صنعت فناوري اطلاعات و ارتباطات ايران
محمود اروج‌زاده- دنياي كامپيوتر و ارتباطات
رسيدن به زمان برگزاري نمايشگاه‌هاي IT و ICT در ايران، همواره قرين موضوعات و مسائلي است كه آگاهانه و ناآگاهانه فضاي اين صنعت را در ايران پر مي‌كند و متن و حواشي آنها تا مدت‌ها خوراك بحث و گفت‌وگوي رسانه‌اي و نيز جدل و تقابل در دل اين صنعت نوپا در كشورمان است.

1- اصلي‌ترين كاركرد نمايشگاه‌هاي صنعتي در كشوري مانند ايران، گرم كردن بازار است و مطرح كردن هرچه بيشتر موضوع نمايشگاه در فكر و ذهن كاربران، مشتريان، دست‌اندركاران و سرانجام دولتيان و مديران. اگر در همه طول سال همگان به كار خود سرگرمند، در حاشيه نمايشگاه است كه مجددا اين موضوع گرم مي‌شود و فريادها‌ و توصيف‌ها در رثاي اين صنعت سرداده مي‌شود و همه، دوباره و چندباره بايد اهميت و نقش اين فناوري را بشنوند و همه اميدوارند با اين تكرار مداوم، در كشور جدي‌تر گرفته‌ شوند و بتوانند به مرز كشورهاي توسعه‌ يافته‌ ‌نزديك‌تر گردند. اين امر از آن جهت اهميت مي‌يابد كه توجه بيشتر مديران و تصميم گيران به اين فناوري كليدي، برنامه‌هاي توسعه را كامل‌تر و دقيق‌تر و با بهره‌گيري بيشتر از اين تكنولوژي شكل مي‌دهد.

اگر بخواهيم دقيق‌تر به اين كاركرد بپردازيم، بايد اين واقعيت را بپذيريم كه مديران عموما به تجربه كشورهاي پيشرفته‌ ‌كم‌توجهند و برنامه‌هاي مورد نظرشان در صورت عدم عنايت به اين تجارب، نمي‌تواند چرخ كشور را به سوي توسعه پايدار به حركت درآورد. نخستين كاركرد نمايشگاه‌هايي از اين دست، جلب توجه ايشان به رتبه مهم فناوري اطلاعات و ارتباطات در تحقق ايده‌هاي توسعه است. اين هدف البته‌ ‌شايد چندان از سوي خرده پاها در اين صنعت درك و لمس نشود، اما توجه و اصرار عناصر موثر و مجرب و متنفذ اين حوزه است كه عملا اين وجه را پررنگ‌تر مي‌كند تا فراتر از منافع آني و شخصي، توسعه كشورشان را مد نظر قرار دهند.

2- كاركرد دوم و البته ‌هميشگي نمايشگاه، رونق بازار و سرعت دادن به چرخه عرضه و تقاضا و توليد و مصرف است. از اين ديدگاه، شركت‌هاي كوچك و بزرگ كه بدنه صنعت و بازار را تشكيل مي‌دهند، نمايشگاه را بهترين موقعيت براي معرفي كسب‌وكار خود، ايجاد ارتباطات تجاري و رونق و گسترش فعاليت خود مي‌دانند. برپايي يك نمايشگاه در طول سال، مي‌تواند بيش از تلاش سالانه اين مجموعه‌ها، برايشان سود و موفقيت به ارمغان آورد. و هم از اين روست كه در همه جاي دنيا، شركت‌ها براي حضور در اين نمايشگاه‌ها سرمايه‌گذاري و هزينه مي‌نمايند.

3- كاركرد سومي‌ ‌كه البته‌ ‌تابع دو عامل قبلي، و شايد برآيند آن دوُست، شكل‌دهي‌ ‌به اين صنعت است. گردهمايي اين حجم از شركت ها و مجموعه ها، تعامل و پيشرفت آنها و اثرگذاري بر بازار و دولت، و در نتيجه بر تصميم ها و برنامه ها، در حقيقت مي‌تواند به اين مجموعه، هويتي رسمي‌تر ببخشد و آنها را به بازيگري در صحنه طراحي و اجراي برنامه‌هاي خرد و كلان براي توسعه كشور بدل كند. پيش نياز اين كاركرد، البته‌بروز و ظهور يك روح جمعي و شكل‌گيري يك اراده مشترك است كه همه اعضاي بازار را جداي از مطالبات و برنامه‌هاي فردي، به اجزاي يك پيكر واحد تبديل كند. مي‌توان حدس زد كه چنين كاركردي، در جامعه‌اي مانند ما با سابقه نامطلوب در كار گروهي و جمعي، به سادگي شكل نخواهد گرفت. اما در هر صورت نيل به توسعه و پيشرفت اين صنعت از همين مسير است كه مي‌گذرد.

4- داستان نمايشگاه‌هاي ICT در كشور ما داستان عجيب و ناخوشايندي است. الكامپ به عنوان اصلي‌ترين نمايشگاه سراسري در ايران كه چندي پيشوند بين‌المللي را هم به خود گرفت، در نقطه عطفي كه در حال نيل به كاركردهاي بالا بود، تغيير مسير داد و گاهي به ضد خود بدل شد.! عوامل و دلايل متنوع و متعددي باعث شد كه رسيدن به زمان برگزاري آن نه تنها به كاركردهاي مثبت دامن نمي‌زند. بلكه فضايي منفي را با خود به همراه مي‌آورد. اختلافات درون صنفي البته‌ ‌مهم‌ترين اين حواشي است كه اكنون ديگر به متن بدل شده و چندماه پيراموني نمايشگاه را پر مي‌كند، و جالب اينكه اين فضا نهايتا به ضرر بخش خصوصي و اين صنعت تمام مي‌شود.

نمايشگاه تله‌كام در اين ميان بختيار بوده كه به آرامي ‌و رو به رشد، يك دوره هشت ساله را پشت سر مي‌گذارد و به نظر مي‌رسد مي‌تواند جايگاه يك اتفاق مهم در عرصه مخابرات و ارتباطات را از آن خود كند. با بررسي همين تجربه اين سوال به ذهن مي‌آيد كه چرا همين ساز و كار براي الكامپ هم عملي نمي‌شود؟ يعني در نتيجه اختلافات و تشتت موجود بر سر اجراي اين نمايشگاه كه نهايتا بخش دولتي را بر آن مسلط مي‌كند، يك مجري تخصصي اجراي آن را بر عهده نمي‌گيرد؟إ