پاول در زمينه ساختارهاي ارتباطي آمريكا و بازار اينترنت و خطوط پهن‌باند اين كشور نيز بر شعار اصلي FCC يعني «قوانين كمتر، رقابت بيشتر» تاكيد مي‌كند.

خلاصه نحوه فعالیت کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا (FCC)
مترجم: ميثم لطفي- دنياي كامپيوتر و ارتباطات
نقش تنظيم مقررات و حوزه فعالیت آن
1. کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا (FCC) یکی از آژانس‌های دولتی و مستقل در ایالات متحده محسوب می‌شود که به صورت مستقیم زیر نظر کنگره این کشور فعالیت می‌کند. این کمیسیون در سال 1934 زیر نظر مرکز ارتباطات دولت آمریکا راه‌اندازی شد و وضعیت رادیو، تلویزیون، خطوط سیمی،‌ سرویس‌های ماهواره‌ای و خطوط کابلی این کشور را به صورت محلی و بین‌المللی قانون‌گذاری می‌کند. حوزه فعالیت‌های کمیسیون فدرال ارتباطات‌ مربوط به 50 ایالت آمریکا، منطقه کلمبیا (DC) و تمامی مناطق مستعمره این کشور در جهان می‌شود.

2. طی چند سال اخیر FCC به یکی از مراکز اصلی دولت آمریکا تبدیل شده است و با اجرای طرح جدیدی موسوم به «اقتصاد جدید» به رشد و توسعه اقتصادی این کشور کمک می‌کند.
3. از آنجایی که قوانین مرکز FCC طیف گسترده‌ای از مردم را شامل می‌شود و در عین حال سیاست‌های داخلی و خارجی آمریکا را در بر می‌گيرد، برخی از این قوانین بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند و برخی از آنها کمتر به کار می‌روند.

سازمان
4. کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا از یک هیات‌مدیره پنج نفره تشکیل شده است که توسط ریاست‌جمهوری آمریکا تعیین می‌شوند و پس از تایید توسط مجلس سنا، به مدت پنج سال در این مرکز فعالیت می‌کنند. رئیس‌جمهور یکی از این پنج نفر را به عنوان ریاست کمیسیون فدرال ارتباطات برمی‌گزیند و سه عضو دیگر این گروه، در هیات سیاسی ارتباطات آمریکا نیز عضو می‌شوند. برای هیچ یک از این افراد امکان استفاده از سود اقتصادی هیچ یک از طرح‌های وابسته به کمیسیون وجود ندارد.

5. رئيس کمیسیون به عنوان نماینده مدیر اصلی این مرکز فعالیت می‌کند. پنج عضو اصلی این کمیسیون تمامی فعالیت‌های FCC را زیر نظر می‌گیرند و به واحدهای مختلف آن و فعالیت‌های دفتر مرکزی نظارت می‌کنند.
6. تا سال گذشته مایکل کی. پاول ریاست کمیسیون فدرال آمریکا را برعهده داشت. وی در تاریخ سوم نوامبر 1997 به وسیله کلینتون رئیس‌جمهور وقت به عنوان یکی از اعضای این کمیسیون برگزیده شد و بعد از به روي كار آمدن بوش وي نيز در بیست‌ودوم ژانویه 2001 ریاست این کمیسیون را به وی واگذارد کرد.

ادارات و دفاتر وابسته به مرکز FCC
7. کارمندان کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا با توجه به تخصص‌های خود و نیازهای مراکز وابسته به این سازمان انتخاب می‌شوند. این سازمان 7 اداره اصلی و 10 دفتر دارد.
8. ادارات وابسته به کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا در موضوعات ذيل فعالیت می‌کنند: سرویس‌های کابلی، سرویس‌های عمومی، مرکز اطلاعات مشتریان، دفتر اجرایی، دفتر بین‌المللی، رسانه‌های ارتباط جمعی و مرکز ارتباطات بی‌سیم.
9. دفاتر این کمیسیون ادارات زیر را شامل می‌شوند: اجرای قوانین قضایی، فرصت‌های ارتباطی تجاری، مهندسی و فناوری، مشاورات کلی، بازرسان کلی، امور قانون‌گذاری و دولتی، مدیریت، ارتباطات رسانه‌ای، برنامه‌ریزی، سیاست‌گذاری و تفاوت‌های کاری.

10. مسؤولیت‌های این دفاتر عبارت است از: برنامه‌های تدریجی برای اعطای مجوز‌ها و پرونده‌ها، تحلیل و بررسی شکایات، هدایت و مدیریت بررسی‌ها و پژوهش‌ها، توسعه و اجرای برنامه‌های تنظيم مقرراتي و شرکت در جلسات رسیدگی به پرونده‌های قضایی. این دفاتر وظیفه پشتیبانی از خدمات را نیز برعهده دارند.
11. اگر چه هر یک از این دفاتر وظایف و مسؤولیت‌های خاص خود را دارند، به طور منظم با یکدیگر در ارتباط هستند تا بتوانند راه رسیدن به اهداف کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا را هموارتر کنند.

12. پاول به تازگی به کنگره آمریکا اعلام کرده است که قصد دارد مسؤولیت‌های سنگین کمیسیون فدرال ارتباطات این کشور را کاهش دهند تا در کنار افزایش کارایی، سطح دانش و مهارت کارمندان این مرکز ارتقا یابد.

کارکردها و تصمیمات
13. کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا از دهه 1980 به این نتیجه رسید که باید با توجه ساختارهای سیاسی مدیران این مرکز و سمت‌های آنها، کارکردهای خود را در برخی زمینه‌ها پررنگ‌تر و یا کمرنگ‌تر کند. این اقدامات برای افزایش کارایی تنظيم مقررات و اتخاذ تصمیمات بهتر برای مشتری می‌شد که نتایجی از قبیل افزایش اطلاعات برای مشتریان، ادغام‌ فناوری‌های موجود و بهره‌وری بیشتر از صنایع وابسته به ارتباطات را در پی داشت.

14. FCC در همان زمان ماموریت‌ها و وظایف خود را به عنوان ابزاری مفید برای دسترسی به اهداف «فعالیت‌های ارتباطی 1934» خواند تا از این طریق بتواند رقابت، نوآوری، ساختارشکنی‌های قانونمند و دردسترس‌ بودن سرویس‌های با کیفیت ارتباطی را برای همه مردم آمریکا به دنبال داشته باشد.
15. در سال 1996 نیز بحث ساختارشکنی‌های سنتی به صورت فراگیر در کنگره آمریکا به تصویب رسید تا بر این اساس، کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا مجبور شود بین بازیگران اصلی ارتباطی این کشور رقابت برقرار کند و برای دسترسی بیشتر به اینترنت و خدمات وابسته، مسیر اصلی خود را نمایان سازد.

16. موافقت با این تغییرات باعث شد تا در رویکردهایی که مرکز FCC در وظایف خود آنها را دنبال می‌کرد تغییرات عمده و اساسی صورت گیرد. مایکل پاول زمانی که مدیریت کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا را برعهده گرفت، نسبت ویلیام ای. کنارد دخالت‌های کمتری را در این امور انجام داد و باعث شد تاثیرات بیشتری بر صنعت ارتباطات ایالات متحده گذاشته شود.

17. کنارد در زمان ریاست خود بر سیستم یکپارچه رسانه‌ای تاکید داشت و معتقد بود با یک قانون کلی باید تمام مراکز رسانه‌ای و ارتباطی را اداره کرد. او بر این باور بود که هر یک از شرکت‌های محلی باید با به اشتراک گذاشتن بخشی از شبکه خود با رقبا، صنعت مخابرات آمریکا را ارتقا دهند. در مقابل، پاول بر آسان‌سازی قوانین برای اداره مراکز ارتباطی تاکید دارد و به مراکز موجود در بازار امکان می‌دهد با رقابت‌های سالم، خدمات بیشتری را در اختیار مشتریان قرار دهند.

18. مایکل پاول به عنوان مدیر مرکز تنظيم مقررات آمریکا، سیاست‌های خود را بر رقابت بین مراکز مخابراتی و ارتباطی با کمترین دخالت مراکز و سازمان‌های دولتی قرار داده است. بنابراین، پاول می‌کوشد با ساختارشکنی و حفظ قوانین مالکیت شخصی شرکت‌های ارتباطی و مخابراتی و همچنین با ساده‌سازی قوانین تنظيم مقررات که در سال 1996 به تصویب رسید، رقابت بین بازیگران اصلی صنعت ارتباطات آمریکا را تقویت کرد تا درآمدهای آمریکا از صنعت ارتباطات و خطوط پهن‌باند اینترنتی افزایش پیدا کند.

مالکیت‌های رسانه‌ای
19. قوانین حاکم بر مالکیت‌ مراکز رسانه‌ای که امروز به طور کامل در کشور آمریکا اجرا می‌شود، موارد زیر را در بر می‌گیرد:
• قانون ویژه مرکز کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا که یک مرکز رسانه‌ای را از انتشار روزنامه در زمینه‌ فعالیت اختصاصی آن مرکز منع می‌کند.
• قانون ویژه مرکز کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا که یک شرکت ارایه‌کننده خدمات کابلی را از داشتن شبکه تلویزیونی در همان بازار منع می‌کند. این قانون در فوریه 2002 توسط دادگاه ویژه فدرال آمریکا به تصویب رسید.
• قانون ویژه مرکز کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا که شرکت‌های رسانه‌ای محلی را از داشتن بیش از 35 درصد سهم بازار داخلی منع می‌کند. در همین قانون آمده است، دادگاه فدرال آمریکا مرکز FCC را مجبور کرده است تا در مورد سهم 35 درصدی از بازار نیز در زمان‌های مختلف اعمال نظر کند. شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای آمریکا نظیر CBS وابسته به شرکت Viacom و Fox وابسته به News Corp اجرای این جریان با قانون کلی ارتباطات آمریکا در تناقض است. مرکز FCC در حال بررسی بیشتر این قانون است تا رقم یاد شده را به 50 درصد افزایش دهد.

• قانون مشابه کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا که شرکت‌های عرضه کننده خدمات کابلی را مجبور می‌کند بیش از 30 درصد بازار محلی را در اختیار نداشته باشند. دادگاه فدرال آمریکا سال گذشته از مرکز FCC خواست تا بار دیگر در مورد این قانون تصمیم‌گیری و در صورت لزوم آن را اصلاح کند.
• قانون کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا که نحوه مدیریت چند شبکه تلویزیونی توسط یک مرکز رسانه‌ای را مشخص می‌کند. مرکز FCC با اجرای این قانون می‌کوشد سیستم‌های مدیریتی چند شبکه تلویزیونی در یک بازار را توسط یک مرکز رسانه‌ای منظم کند تا اخلالی برای دیگر شبکه‌های تلویزیونی به وجود نیاید.

20. پاول اعلام کرده است، مالکیت‌ یک شرکت رسانه‌ای توسط شرکت دیگر و یا ادغام چند مرکز تلویزیونی، کامپیوتری، دیجیتالی و رسانه‌ای با هم می‌تواند بر اساس سود عمومی مردم و منفعت مشتریان صورت گیرد. او معتقد است منفعت عمومی تنها عاملی است که می‌تواند در مالکیت خصوصی شرکت‌های رسانه‌ای و ارتباطی تاثیرگذار باشد.

21. قوانین پاول در این زمینه بسیار بحث برانگیز بوده است و مراکز حامی حقوق مشتریان نظیر «اتحادیه مشتریان آمریکا» و برخی سیاستمداران این کشور نظیر ارنست هالینگز تاثیرات تغییر قوانین مالکیت شرکت‌های رسانه‌ای را از پاول خواستار شده‌اند. مرکز تنظيم مقررات آمریکا اعلام کرده است که تا مدتی دیگر مشکلات قوانین مالکیت‌های خصوصی شرکت‌های رسانه‌ای را مرتفع خواهد ساخت.

بازار ارتباطات و وضعیت اقتصادی خطوط پهن‌باند
22. پاول در زمینه ساختارهای ارتباطی آمریکا و بازار اینترنت و خطوط پهن‌باند این کشور نیز بر شعار اصلی خود یعنی «قوانین کمتر، رقابت بیشتر» تاکید می‌کند.
23. پاول در قلب سیاست‌های کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا نیز ترجیح می‌دهد قانون «فعالیت‌های ارتباطی 1996» را به اجرا برساند. این قانون تاکید می‌کرد تا انحصار مرکز Bell برای عرضه خدمات تلفنی در آمریکا شکسته شود. مرکز Bell بر اساس این قانون به چند شرکت کوچک‌تر تبدیل شد که هر کدام از آنها خدمات ویژه خود را در اختیار مشتریان می‌گذاشتند.

24. پاول معتقد است، این مکانیزم‌های رقابتی توانسته است موجبات رشد و توسعه شبکه پهن‌باند Bell را فراهم آورد. این قوانین شرکت‌های مخابراتی را مجبور کرده است تا با سرمایه‌گذاری بیشتر، امکان حضور دیگر شرکت‌ها را در عرصه‌های رقابتی به وجود آورند. این روند میزان خدمات ارابه شده به مشتریان را افزایش می‌دهد.
25. اگرچه پاول هنوز به درستی نمی‌داند که افزایش دسترسی به اینترنت پرسرعت و یا خطوط پهن‌باند می‌تواند مشکلات موجود را به میزان زیادی از میان بردارد، او به این نتیجه رسیده‌ است که دنبال کردن این روند تاثیرات فراوانی را در برای توسعه وضعیت مخابراتی و ارتباطی جهان به دنبال خواهد داشت. برای رسیدن به این اهداف، پاول مرکز FCC را مجبور کرده است تا انحصار شرکت Bell به طور کامل در همه زمینه‌ها شکسته شود.

26. این اقدامات به پاول کمک می‌کند تا هر چه سریع‌تر خود را به اهداف طرحی موسوم به Tauzin-Dingell نزدیک کند. این طرح پس از رای‌گیری در مرکز نمایندگان مجلس سنای آمریکا در فوریه 2002 به تصویب رسید. این طرح به شرکت‌های وابسته به مرکز ارتباطی Bell امکان می‌داد بدون شکست انحصار اولیه خود، خدمات مخابراتی و ارتباطی را تا فواصل دور به مردم ارایه دهند.
27. به دنبال تصویب این قوانین، پاول و تصمیمات آن چندین بار مورد انتقاد قرار گرفت. برخی منتقدان بر این باورند که تصمیمات پاول به شرکت Bell امکان می‌دهد به راحتی موقعیت برخی شرکت‌های مخابراتی نظیر AT&T و World Co را به خطر بندازد. حدود 40 درصد فعالیت‌های این شرکت‌ها در مرکز Bell انجام می‌شود.

28. در تمام دوران ریاست پاول قانون ارتباطاتی 1996 به طور کامل اجرا خواهد شد. از این رو کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا با سوالات بیشماری در مورد بهترین روش ارایه خطوط پهن‌باند و خدمات اینترنتی و ارتباطی بین مردم مواجه می‌شود. این مرکز موظف است برای رسیدن به اهداف این قانون بهترین روش‌ها را برای عرضه خدمات DSL به صورت گسترده مشخص کند.

منافع عمومی
29. منتقدان پاول بر این باورند که وی توانایی قابل‌ملاحظه‌ای برای توضیح و تشریح اهداف خود دارد. این افراد معتقدند که پاول توانایی تشخیص بین روش‌های متفاوت برای جلب رضایت مشتریان و همچنین درک نظرات و پیشنهادات دیگران را ندارد. این منتقدان از پاول خواسته‌اند هر چه سریع‌تر سیاست‌های خود برای به‌کارگیری فناوری‌های جدید رسانه‌ای و ارتباطی را مشخص کند و راه رسیدن به این اهداف را نمایان سازد.

30. برای مثال، منتقدان پاول را همتای پیشین وی، ویلیام کنارد مقایسه می‌کنند. کنارد به صورت گسترده اینترنت پرسرعت را در اختیار کتابخانه‌ها و مدارس قرار می‌داد و از نظرات آنها استفاده می‌کرد. او امکان استفاده از خدمات ایستگاه‌های موج FM رادیو را برای گروه‌های مختلف فراهم می‌کرد و امکان دسترسی افراد فقیر را به سیستم‌های ارتباطی آنلاین افزایش می‌داد تا شکاف دیجیتالی کاهش یابد.
31. در مقابل وی، پاول اصرار دارد که کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا اجرای این اهداف را منوط به تصمیم‌گیری‌های کنگره آمریکا و کاخ سفید می‌داند و حاضر است رسیدن به این اهداف را تا زمان سیاست‌گذاری‌های مراکز یاد شده به تعویق بیاندازد. وی ادعا می‌کند که سیاست‌های دولتی مهم‌ترین عامل در کاهش شکاف دیجیتالی محسوب می‌شود.
همسانی‌ها و تفاوت‌های بین کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا (FCC) و مرکز تنظيم مقررات بریتانیا (OFCOM)

32. بر اساس گفته‌های کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا، OFCOM بر اساس سیاست‌های یکپارچه ارتباطی اداره می‌شود. قانون‌گذاران معتقدند که OFCOM باید بر اساس قوانین سبک‌تر به فعالیت‌های خود ادامه دهد و بر این اساس بتواند امکان ایجاد یک بازار ارتباطی پویا و رقابتی را برقرار سازد.
33. گفته می‌شود که مرکز OFCOM باید با بازنگری بر قوانین موجود خود، حاکمیت بر بازار ارتباطی و مخابراتی را ادامه دهد و رقابت بین بازیگران اصلی این بازار را بیشتر کند. این مسئله باعث می‌شود مرکز تنظيم مقررات بریتانیا بیشترین استفاده را از وضعیت موجود ببرد.

34. مرکز OFCOM همانند کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا ساختارهای انعطاف‌پذیری را برای قانون‌گذاری مخابراتی و ارتباطی تعریف کرده است تا انگیزه شرکت‌های تازه‌تاسیس برای ارایه خدمات بیشتر و بهتر به مشترکان افزایش یابد.
35. بر خلاف FCC، مرکز تنظيم مقررات بریتانیا مداخله بیشتری را در امور مراکز ارتباطی و مخابراتی انجام می‌دهد. این مرکز موظف است با پشتیبانی بیشتر از خدمات ارایه شده به مشتریان، از کیفیت بالای این سرویس‌ها اطمینان حاصل کند و سطح رضایت مشتریان را افزایش دهد. مرکز OFCOM با درنظر گرفتن منافع مشتری، قوانین خود برای مراکز مخابراتی را تعدیل می‌کند تا بتوانند خدمات بهتری را روانه بازار کنند.

36. بنابراین در زمینه زیربنا و ساختارهای سازمانی، OFCOM همانند کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا از مدیرکل، مدیر اجرایی و دیگر اعضا تشکیل شده است. این مرکز می‌کوشد تا همانند FCC، قوانین و تصمیمات خود را به صورت واضح و آشکار در اختیار مردم قرار دهد و تاثیرات دولت را بر این تصمیم‌گیری‌ها لحاظ کند.
37. در ایالات متحده رئیس‌جمهور، مدیرکل و اعضای هیات‌مدیره کمیسیون فدرال ارتباطات را انتخاب می‌کند. بنابراین، رئیس‌جمهور می‌تواند در این انتخاب‌ها ملاحظات سیاسی و ایدئولوژیکی خود را نیز به کار بندد. مرکز FCC به منظور بررسی و ایجاد تعادل در نیروهای اجرایی خود با کنگره آمریکا نیز در تماس است و در جلسات مجلس سنا و کاخ سفید شرکت می‌کند. علاوه بر موارد یاد شده، فرآیند تصمیم‌گیری در کمیسیون فدرال ارتباطات آمریکا می‌تواند از جانب مراکز قضایی مورد بازبینی قرار گیرد.

38. برخی منتقدان معتقدند که مرکز تنظيم مقررات بریتانیا در آینده مستقل خواهد شد و به صورت بازوی کاربردی دولت آمریکا عمل کرده و در عین حال با شرکت‌های مخابراتی، ارتباط خود را حفظ خواهد کرد. این مرکز با دیگر مراكز تنظيم مقررات اروپا در ارتباط است و خود را با قوانین آنها تطابق می‌دهد. در حال حاضر نحوه انتخاب مدیر و اعضای اصلی مرکز OFCOM به طور واضح مشخص نیست. این سیستم مراحل انتخاب مدیران اصلی خود را به صورت واضح بیان نمی‌کند و همین مسئله باعث بروز انتقادات فراوان به آنها شده است.

39. مسئله آخر اینکه، تجربه اخیر دولت آمریکا نشان داده است که مراکز واحد قانون‌گذاری مخابراتی و ارتباطی نظیر FCC و OFCOM طی سال‌های اخیر با انتقادات فراوان مواجه شده‌اند که بیشتر آنها از جانب اقتصاددانان و مراکز حامی حقوق مشتری صورت گرفته است. برخی افراد معتقدند که مراکز تنظيم مقررات به جای درنظر گرفتن منافع مشتری باید منافع صنعتی را مورد توجه قرار دهند. این مشکلات مراكز تنظيم مقررات را با سوالات بیشماری مواجه کرده است که پاسخ‌گویی به هر یک از آنها می‌تواند خط مشی مراکز قانون‌گذاری مخابراتی و رادیویی را تغییر دهد.