در طول ساليان متمادي كه اپراتور اول فعاليت مي‌كند تمام توجه خود را به جذب مشترك معطوف كرده و چندان به كيفيت سرويس‌ها توجهي نشان نداده است، به‌علاوه، ارائه سرويس‌هاي ارزش‌افزوده نيز جزو اولويت‌هاي اين اپراتور نبوده است.

همراه «هميشه» اول؟!
طيف - بالاخره پس از 13 سال از آغاز فعاليت شركت ارتباطات سيار، نشان تجاري «همراه اول» براي اين شركت انتخاب شد.

مسئولين اين شركت ضمن اعلام اين نام، دلايل بسياري براي انتخاب آن عنوان كردند از جمله اينكه اين شركت اولين اپراتوري بوده است كه به عرضة خدمات موبايل در كشور پرداخته است و از نظر تعداد مشتركان نيز رتبه اول را در منطقه داراست؛ ولي آيا اپراتور اول تلاش نموده است كه در ارائه خدمات با كيفيت، مناسب و متنوع نيز همراه اول مردم باشد؟

در طول ساليان متمادي كه اپراتور اول فعاليت مي‌كند تمام توجه خود را به جذب مشترك معطوف كرده و چندان به كيفيت سرويس‌ها توجهي نشان نداده است؛ به‌علاوه، ارائه سرويس‌هاي ارزش‌افزوده نيز جزو اولويت‌هاي اين اپراتور نبوده است.

البته ذكر اين نكته نيز لازم است كه آماده نبودن زيرساخت‌هاي قانوني لازم براي ايجاد فضاي رقابتي كه در زمان صدور پروانه اپراتور دوم به وضوح خود را نشان داد، به نوعي بار توسعه را در طول اين سال‌ها بر دوش اپراتور دولتي انداخته بود كه خواه ناخواه به مشكلات و كمبودهايي در ارائه سرويس منجر شده است.

در چنين شرايطي بايد ورود اپراتور دوم را كه موجب شد اپراتور دولتي به تكاپو بيفتد و ضمن تلاش براي افزايش كيفيت خدمات خود، قول ارائه سرويس‌هايي همچون GPRS را به مردم بدهد، به فال نيك گرفت. شايد اگر ايرانسل وارد عرصة رقابت با اين اپراتور نشده بود، نه تنها اين شركت صاحب برند و نام تجاري نمي‌شد، بلكه قيمت ودايع پرداختي خود را نيز كاهش نمي‌داد.

اما نكته قابل توجه و مهم آن است كه اگرچه مهندس صدوقي مدير عامل «همراه اول» در كنار رونمايي از برند اين شركت، از مواردي همچون حذف تعرفه نمايشگر و به‌روزرساني واگذاري سيم‌كارت خبر داد و انتخاب شماره دلخواه از سوي مشتركان را از برنامه‌هاي آينده اين شركت اعلام كرد، ولي آيا اين موارد مي‌تواند برگ برنده اين اپراتور در عرصه رقابت باشد؟

البته شواهد حاكي از آن است كه اپراتور اول از هم‌اكنون عزم جزم كرده است كه با ثبت‌نام‌هاي نامحدود و جذب مشتركان جديد بيشتر، فرصتي براي اپراتورهاي خصوصي به‌ويژه اپراتور سوم كه در آينده‌اي نزديك خواهد آمد، باقي نگذارد!
در اين شرايط، با وجود آنكه بسياري از كارشناسان مخابرات از افزايش تعداد مشتركان اين شركت به خصوص پس از ابلاغ سايت‌هاي اصل 44 انتقاد كرده‌اند، ولي همواره مديران اين شركت خصوصي‌‌شدن خود را در آينده‌اي نزديك، دستاويزي براي فرار از زير تيغ منتقدان قرار داده‌اند.

قابل توجه آنكه مسئولين شركت ارتباطات سيار، توسعه شبكه خود را در راستاي وظيفه دولت براي خدمت‌رساني به مردم مي‌دانند. گويا آنها خود باور دارند كه بخشي از بدنه دولت هستند و تلاش مي‌كنند به تنهايي ضريب نفوذ كشور را به اعداد پيش‌بيني شده در برنامه چهارم توسعه برسانند.
حال اين سؤال پيش مي‌آيد كه با چنين پيش‌فرض و برداشتي آيا شركت ارتباطات سيار در طول 13 سال حضور خود در عرصة خدمت‌رساني دولتي موفق بوده است؟

هنوز زماني را فراموش نكرده‌ايم كه مردم براي خريدن سيم‌كارت اين اپراتور صف‌هاي طولاني تشكيل مي‌دادند و در بعضي سال‌ها نيز اصلاً واگذاري صورت نمي‌گرفت. در حاليكه در طول سال گذشته دو بار ثبت‌نام سيم‌كارت صورت گرفت. اينگونه است كه اين سؤال بيشتر خود را نمايان مي‌كند كه آيا به واقع تلاش‌هاي اخير اپراتور دولتي صرفاً به منظور كسب بازار در رقابت با اپراتورهاي خصوصي صورت نگرفته است؟

از سوي ديگر، اگر از كيفيت و نوع سرويس‌هاي ارائه‌شده هم صرف‌نظر كنيم، كماكان يكي از پايين‌ترين ضريب نفوذ‌هاي منطقه به كشور ما تعلق دارد كه نشان مي‌دهد اپراتور دولتي در افزايش ضريب نفوذ نيز چندان موفق نبوده است.
اپراتور اول منطقه از نظر تعداد مشتركان، رتبه 11 ضريب نفوذ منطقه را دارد و از نظر سرويس‌هاي ارزش‌افزوده نيز حتي اپراتورهاي تازه وارد كشورهايي مانند افغانستان از آن فعال‌ترند.

به نظر‌ مي‌رسد هنوز براي رسيدن به جايگاه مطلوب و ارائة سرويس‌ مطابق آنچه ساير اپراتورهاي دنيا ارائه مي‌دهند راه درازي پيش روي «همراه اول» باقي است.