با تصویب آیین‌نامه حمایت از پدیدآورندگان نرم‌افزار که این مورد هم از شاهکارهای مجلس شورای اسلامی در درک حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات بود، موضوع به سمتی سوق داده شد که سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور تشکیل شده و با هدف سروسامان دادن به مدیریت و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور شروع به فعالیت نماید.

نظام‌صنفی رایانه‌ای، همچنان امیدوار
رسول عبداللهي- دنياي كامپيوتر و ارتباطات
انفورماتیک اولین واژه‌ای بود که در کشور ما برای موضوع توسعه استفاده از کامپیوتر و فناوری اطلاعات مطرح شد و به همین منظور شورای عالی انفورماتیک که یک مجموعه دولتی بود برای شناسایی فعالان این حوزه و رتبه‌بندی و احراز صلاحیت افراد حقیقی و حقوقی تشکیل و شروع به فعالیت نمود.

انجمن انفورماتیک نیز که یک گروه خصوصی بود برای فعالیت در زمینه علمی تشکیل شده بود. هرچه فعالیت‌های این حوزه افزایش یافت تیم‌ها، گروه‌ها و تشکل‌های فراوانی در این زمینه اعلام موجودیت کردند: سندیکای تولید کنندگان رایانه، انجمن شرکت‌های انفورماتیک، انجمن شرکت‌های اینترنتی، مجمع ناشران الکترونیک، انجمن آموزشگاهی‌های رایانه، اتحادیه صادرکنندگان نرم‌افزار و فروشگاه‌های رایانه نیز به عنوان زیرمجموعه در اتحادیه ماشین‌های اداری قرار گرفتند و این اتحادیه به ماشین‌های اداری و رایانه و در آخر به ماشین‌های اداری، داده‌ورزی و رایانه تغییر نام داد که همچنان با قدرت به کار خود ادامه می‌دهد.

انواع و اقسام شوراهای دولتی (شورای عالی اطلاع‌رسانی، شورای عالی فناوری اطلاعات و ...) نیز در این زمینه تشکیل و با تعریف انواع و اقسام پروژه‌ها در راستای ممانعت از تسریع توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور فعالیت می‌نمایند. انفورماتیک و یا اصطلاح توسعه یافته آن یعنی «فناوری اطلاعات» در کشور ما قصه عجیبی دارد. این موضوع جزو معدود مسائلی است که در ابتدا توسط افراد کارشناس و متخصص بخش خصوصی ارایه و توسعه داده شده ولی هم اکنون همان افراد کوچک‌ترین تاثیری در تصمیم‌گیری رویدادهای این حوزه ندارند، و به علت ضعیف بودن شرکت‌ها و افراد و یا وجود اختلاف نظر میان آنها به جد گرفته نمی‌شوند و همواره مورد بی‌مهری و بی‌اعتمادی قرار دارند.

البته شاید به خاطر تعدد تشکل‌ها و گروه‌های مدعی تولی‌گری در این حوزه که در نوع خود کم‌نظیر است بخش خصوصی مورد بی‌اعتمادی و یا سوءاستفاده مدیران دولتی قرار گرفته باشد! به هر شکل با تصویب آیین‌نامه حمایت از پدیدآورندگان نرم‌افزار که این مورد هم از شاهکارهای مجلس شورای اسلامی در درک حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات بود، موضوع به سمتی سوق داده شد که سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور تشکیل شده و با هدف سروسامان دادن به مدیریت و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور شروع به فعالیت نماید.

در این میان با توجه به اختلاف‌نظر و سلیقه در بین فعالان این حوزه، و مدل تشکیل آن، سازمان نظام‌صنفی رایانه‌ای کشور آنطور که انتظار می‌رفت نتوانست ابتکار عمل در این حوزه را به دست گرفته و با اهداف اولیه ترسیم شده برای آن حرکت کند. این اختلاف‌ها به سمتی پیش رفته که متاسفانه این سازمان در حد و اندازه انجمن شرکت‌های انفورماتیک مانده و بجز تغییر نام مورد دیگری را شامل نشده است. سازمانی که در ابتدا با اهداف فوق‌العاده‌ای پا به عرصه گذاشت ولی با مشکلاتی که بین صاحب‌نظران این حوزه بوجود آمد عملاً حرکت اولیه متصور برای آن متوقف شد.

با توجه به علاقه‌مند بودن سازمان‌ها و نهادهای دولتی به فعالیت اقتصادی در این حوزه و عدم توجه به موضوع اجرای بند (ج) اصل 44 قانون اساسی، بخش خصوصی بیش از پیش نیازمند سازماندهی و اتحاد و کار هماهنگ است تا بلکه در این رهگذر هم بخش خصوصی و هم توسعه این فناوری به جایگاه مطلوبی برسند. برای این مهم به یک سازمان بزرگ و قدرتمند مدافع بخش خصوصی و مصرف‌کننده نهایی نیاز داریم. ما هم مانند سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور همچنان امیدواریم تا به این موفقیت برسیم.