|
سه شنبه، ۳ بهمنماه ۱۳۸۵
در ضريب نفوذ اينترنت در خاورميانه رتبه خوبي نداريم. 5 سال است كه تلاش ميكنيم حرف اول را در منطقه بزنيم ولي براي رسيدن به اين هدف هم بايد خيلي تلاش كنيم. ما ميخواهيم در برنامه 5 ساله به ضريب 30 برسيم، اما هماكنون ضريب نفوذ اينترنت در كشورهاي منطقه بالاي 30 است!
ضريب نفوذ اينترنت در ايران
دوماهنامه اينترنت
همه چيز از سخنراني وزير محترم ارتباطات و فناوري اطلاعات در اجلاس تونس به تاريخ 27 آبان 1384 شروع شد و در پي آن چاپ مصاحبهاي از مديرعامل شركت فناوري اطلاعات در يكي از نشريات به تاريخ 28 آبان 1384.
آقاي سليماني (وزير محترم) در سخنراني خود در اجلاس تونس اظهار داشتند: توسعه ارتباطات و فناوري اطلاعات از الويتهاي خاصي در جمهوري اسلامي ايران برخوردار است. با اجراي سه برنامه پياپي پنج ساله توسعه، توانستهايم گام مهمي در ايجاد زيرساختهاي مناسب مخابراتي برداريم و تا پايان برنامه چهارم توسعه ضريب نفوذ تلفن ثابت و همراه را به صد در صد و اينترنت را به حداقل 35 درصد برسانيم.
همچنين آقاي رشيدي (مديرعامل محترم شركت فناوري اطلاعات) در پاسخ به پرسش خبرنگاري در خصوص ضريب نفوذ اينترنت در ايران چنين ميفرمايند: متأسفانه هنوز نتوانستهايم ضريب نفوذ اينترنت را به ميانگين جهاني برسانيم. در شرايط فعلي ضريب نفوذ اينترنت در ايران نزديك 12 است در حالي كه ميانگين جهاني سال گذشته برابر 6/14 بوده و همان زمان ضريب نفوذ اينترنت در ايران برابر 10 بوده است.
هر چند كه ضريب نفوذ اينترنت در ايران از ضريب نفوذ اينترنت در آسيا بالاتر است ولي نبايد به آن دل خوش كنيم. هماكنون ضريب نفوذ در اكثر كشورهاي اروپايي در حدود 50 درصد است، حتي ضريب نفوذ اينترنت در سوئد 6/72 و اگر با كشورهاي آسيايي مانند مالزي هم مقايسه كنيم وضعيت خوبي نداريم. ضريب نفوذ اينترنت مالزي در حدود 38 است. چين با اينكه جمعيتش 20 برابر ما است با اين سرعتي كه توسعه پيدا ميكند در مدت زمان كوتاهي از ما ميگذرد.
در خاورميانه هم رتبه خوبي نداريم. 5 سال است كه تلاش ميكنيم حرف اول را در منطقه بزنيم ولي براي رسيدن به اين هدف هم بايد خيلي تلاش كنيم. ما ميخواهيم در برنامه 5 ساله به ضريب 30 برسيم، اما هماكنون ضريب نفوذ اينترنت در كشورهاي منطقه بالاي 30 است.
خوب، وقتي رقمي كه آقاي وزير براي ضريب نفوذ اينترنت در چهار سال آينده در كشور را ديدم يك محاسبه ساده انجام دادم:
نفر 000/500/24 = 35 % × نفر 000/000/70
رقم جالبي است!
همچنين رقم 000/500/7 نفر به عنوان تعداد كاربر فعلي اينترنت كشور هم برايم بسيار جالب بود.
يادم ميآيد وقتي با بعضي از دوستان دستاندركار ارائه سرويس اينترنت (پرسرعت، كمسرعت، Dial up و ...) بر سر اين موضوع صحبت ميشد، خوشبينانهترين رقم براي تعداد كاربر به 2 ميليون كاربر نميرسيد!
حال چطور شده كه مسؤولين رقم 5/7 ميليون كاربر را اعلام ميكنند؟! آيا فقط يك ژست سياسي جلوي ديگر كشورهاست؟ آيا براي آبروداري مجبور به ارائه اين ارقام شدهاند؟! يا شايد اشكال در محاسبه تعداد كاربر در محفلهاي دوستانه ما بوده؟
به هر حال هرچه كه باشد، چه اشتباه محاسباتي نزد دولتمردان و چه اشتباه محاسباتي در نزد بخش خصوصي (البته قسمتي از بخش خصوصي)، ارزش اين را داشت كه پرسوجويي صورت پذيرد و تكليف اين آمار معلوم شود. البته شايد هم معلوم باشد ولي براي بنده نامعلوم!
وقتي كمي بيشتر روي مطالب فكر كردم، به سؤالات ذيل برخوردم:
1- منظور از ضريب نفوذ اينترنت چيست و يا تعريف ضريب نفوذ چيست؟
2- كاربر اينترنت كيست؟
به نظر ميرسيد اگر بتوان اين دو سؤال را به طور شفاف جواب داد، تا حدود زيادي به حل مشكل كمك كند.
تقاضاي وقتي شد از دفتر مديرعامل شركت فناوري اطلاعات، تا بتوان جواب اين سؤالها را پيدا كرد.
عزيزان ما در شركت فناوري اطلاعات ضمن در اختيار قرار دادن اطلاعاتي از وضعيت شبكه داخلي كشور، آماري از بازار IT در دنيا، سرويسهاي قابل ارائه در شبكه مخابراتي، بخشي از برنامههاي در حال اجرا و... با كمال تعجب (البته تعجب بنده) و صداقت اعلام داشتند كه هيچگونه آماري از تعداد كاربران اينترنت در كشور وجود ندارد و در ادامه ابراز داشتند كه اين اعداد و ارقام فقط تخميني از وضعيت موجود است و همچنين ابراز داشتند كه از مركز آمار ايران درخواست كردهاند تا در يك كار آماري نسبت به تخمين دقيقتر از آنچه كه آنها زدهاند، اقدام نمايد، اما متأسفانه بنا به دليل هميشگي (كمبود و يا عدم وجود بودجه) اين كار تاكنون انجام نشده است. البته با همت عزيزان شركت فناوري اطلاعات و تقبل هزينههاي مترقبه، بنا شده است كه در آينده (در برنامه 5 ساله nام!) نسبت به آمارگيري اقدام شود.
اما جواب سؤالها:
1- در روش انتخابي جهت تخمين تعداد كاربر توسط شركت فناوري اطلاعات، كاربر كسي فرض شده است كه حداقل هفتهاي 2 ساعت از اينترنت استفاده كند.
2- ضريب نفوذ اينترنت يعني نسبت كاربران اينترنت به جمعيت كل كشور.
وقتي صحبت از تخمين زدن ميشود، عليالقاعده چيزي كه به ذهن همه خطور ميكند روش تخمين است. سؤال جديد مطرح شده از دوستان، روش محاسبه يا تخمين تعداد كاربران بود. روش محاسبه شركت فناوري اطلاعات در تخمين تعداد كاربر اينترنت عبارتست از:
t = 16 × X × Y × Z × W
T = T + % 10 T + % 5 T
t تعداد كاربران؟
T تعداد كاربران نهايي؟
X پهناي باند تقريبي در كشور 1.6Gbps
با توجه به جدول بالا، ميتوان دريافت كه، فرض در محاسبه تعداد كاربران، كاربران Dial up بوده است.
t = 16 × 1/600 × 10 × 10 × 3 = 6/500/000
و البته تعداد كاربران نهايي معادل است با: t 15 % + 000/500/6 = 000/500/7
در ضمن در اين فرمول فرض بر اين است كه هر 64K پهناي باند ميتواند به 300 كاربر در هفته سرويس دهد. حتماً يادتان هست كه كاربر را در ابتدا كسي تعريف كرديم كه هفتهاي حداقل 2 ساعت از اينترنت استفاده ميكند.
توضيح: با توجه به اختصاص 10 خط به ازاء هر 64K و متوسط 10 ساعت استفاده در هر روز از هر خط، در طول يك هفته ميتوان (700=10 × 10 ×7 ) ساعت اينترنت داشت و 700 تقسيم بر 300 ميشود 3/2 ساعت در هر هفته براي هر نفر.
چند نكته ابهامآميز در اين روش وجود دارد كه عبارتند از:
1- اختصاص تمامي پهناي باند تقريبي مصرفي كشور به Dial up كمي غيردقيق به نظر ميرسد. چرا كه در حال حاضر حداقل 30 درصد از پهناي باند مصرفي كشور، صرف ارتباطات تلفني از طريق اينترنت (VOIP) ميشود.
2- اينكه مبناي محاسبه تعداد كاربر را ميزان پهناي باند كشور درنظر بگيريم، كاملاً غيرمنطقي به نظر ميرسد، چرا كه با افزايش خريد پهناي باند (مثلاً به جهت تهيه -Backup- همان اتفاقي كه در حال حاضر و به حق، جهت داشتن لينكهاي پشتيبان در كشور افتاده و مثلاً شركت فناوري اطلاعات علاوه بر خريد پهناي باند مورد نياز خود از طرق مختلف بر روي فيبر نوري، اقدام به خريد پهناي باند از طريق ماهواره هم ميكند) به راحتي تعداد كاربر هم افزايش مييابد!
مثلاً فرض كنيد با همت عزيزان ما در مخابرات، روزي با اتصال به خطوط فيبرنوري موجود در اطراف كشور، بتوانيم پهناي باند مطمئن و قابل اتكايي در حدود 15Gbps داشته باشيم (يادآور ميشود كه اين رقم پهناي باند در مقياس جهاني به هيچ عنوان پهناي باند بزرگي نيست، به عنوان مثال هم اكنون در كشور كوچك و كمجمعيت امارات در همسايگي خودمان بيش از اين مقدار پهناي باند وجود دارد) در اين صورت و براساس فرمول تخميني، تعداد كاربران اينترنت كشور به 75 ميليون نفر خواهد رسيد!!!
از آنجا كه وظيفه ما به عنوان يك رسانه، نقد منصفانه است، لازم است نقطهنظر عزيزان ما در شركت فناوري اطلاعات در مورد اين بند را نيز به استحضار شما عزيزان خواننده برسانيم:
میزان، اصلاً پهنای باند خریداری شده نیست و این پهنای باند ملاک محاسبه قرار نگرفته و نمیگیرد. ملاک مجموع ترافیک بینالملل است که بر روی لینکهای گیتوی از طریق MRTG دیده میشود. در خصوص پهنای باند ICPها با توجه به اینکه اطلاعات دقیقی وجود نداشته است و اینکه این شرکتها حداکثر استفاده از پهنای باند خریداری شده را به عمل میآورند فرض شده که پهنای باند خریداری شده مورد استفاده قرار گرفته است.
البته مقداری از پهنای باند در هر صورت بیاستفاده خواهد ماند ولی این شرکتها با توجه به اینکه براساس پهنای باند حق امتیاز پرداخت میکنند ممکن است تمایل نداشته باشند به محض افزایش پهنای باند موضوع را منعکس کنند چرا که لازم خواهد بود حق امتیاز بیشتری پرداخت کنند. فرض بر آن بوده که این دو مقدار همدیگر را خنثی میکنند.
در واقع شايد درستتر باشد به جاي پهناي باند در اين روش، از تعداد خطوط Dial up در حال سرويسدهي استفاده شود.
3- نكته آخر موجود در اين محاسبات، تعريف كاربر است. اگر كاربر را كسي تعريف كنيم كه مثلاً به جاي روزي 20 دقيقه (هفتهاي 2 ساعت)، روزي 30 دقيقه اينترنت مصرف ميكند (هفتهاي 5/3 ساعت)، در اين صورت تعداد كاربران به يكباره از عدد 5/7 ميليون به 5/4 ميليون كاهش مييابد.
و باز در زير، نظر عزيزان شركت فناوري اطلاعات را در مورد اين بند ملاحظه ميفرماييد:
توجه کنید که موضوع متوسط استفاده در هفته است. نمیتوان کاربر را کسی درنظر گرفت که هر روز حداقل دو ساعت به اینترنت متصل است و دیگرانی که کمتر استفاده میکنند را کاربر به حساب نیاورد. اشکال کار از ته به سر رفتن است. کاربر اینترنتی کسی است که عادت کرده است به اینترنت متصل شود و از آن استفاده کند حتی اگر تنها در حد چک کردن پست الکترونیک خود باشد.
برخی که گهگاه و بهطور نامنظم از اینترنت استفاده میکنند و استفاده از آن جزو زندگی وی درنیامده است را کاربر اینترنت نمیدانیم در برخی دستهبندیها این افراد را هم کاربر میدانند ولی آنها را کاربر اتفاقی میخوانند و برای هر کشور دو ضریب اعلام میکنند یک ضریب کاربران فعال و دیگری جمع کاربران فعال و کاربران اتفاقی.
البته وقتي صحبت از تخمين زدن است چارهاي جز اين نيست كه بالاخره تعريفي براي كاربر در نظر بگيريم. پس از جلساتي كه خدمت عزيزان شركت فناوري اطلاعات برگزار شد، تصميم گرفتيم، ما هم نسبت به تخمين تعداد كاربران از روشهاي مختلف اقدام كنيم. قبل از پرداختن به روشهاي تخميني در اين مقاله، ميبايست تكليف خودمان را با تعريف كاربر اينترنت روشن كنيم.
كاربر اينترنت كيست؟
راستش را بخواهيد فكر ميكرديم بايد تعريف مشخصي براي اين كلمه وجود داشته باشد. البته از ديدگاه ميزان مصرف. اما متأسفانه هيچ تعريف خاصي در اين زمينه وجود ندارد. پس شايد بتوان گستره تعريف كاربر اينترنت را به اين ترتيب فرض كرد.
1- كسي كه كامپيوتر + مودم يا اتصال به اينترنت دارد.
2- كسي كه به صورت تفنني و مثلاً هفتهاي 2 ساعت به اينترنت وصل ميشود (هفتهاي 2 ساعت يعني روزانه كمتر از 20 دقيقه)
3- كسي كه حداقل روزي H ساعت از اينترنت استفاده ميكند. (H ميتواند از حداقل نيم ساعت تا مثلاً 2 ساعت باشد)
روشهاي تخمين:
به نظر ميرسد ميتوان از روشهاي زير براي تخمين تعداد كاربران استفاده كرد.
1- تعداد پورت Dial up كشور.
2- ميزان ساعت توليدي اينترنت در كشور.
3- ميزان پهناي باند مصرفي كشور!
4- تعداد كامپيوتر موجود در كشور.
5- بافت جمعيتي كشور.
در ادامه سعي داريم تا با استفاده از هر يك از روشهاي تخميني فوق، تعداد كاربران اينترنت در كشور را تخمين بزنيم. (البته چنانچه ميدانيد، بيشتر كاربران اينترنت در حال حاضر در كشور ما، كاربران Dialup هستند.)
1) تعداد پورتهاي Dial up:
عزيزان سرويسدهنده اينترنت (ISPها) كاملاً به اين نسبت، يعني نسبت بين تعداد كاربر و تعداد پورتهاي Dial up واقفند، اما براي خوانندگان محترمي كه علاقمندند در اين مورد بيشتر بدانند، ضمن ارجاع آنان به مقاله "راهاندازي ISP " ذكر ميكنيم كه:
حدود 6 سال پيش كه اينترنت در ابتداي راه همگاني شدن در ايران بود، ISPها سعي ميكردند براي كاهش ريسك سرمايهگذاري، نسبت به مشترك گرفتن اقدام نمايند. به اين صورت كه شما حق اشتراكي به ISP مورد نظر خود ميپرداختيد (بعضاً ماهيانه و عمدتاً ساليانه) و سپس به نسبت مصرف (كيلوبايتي يا ساعتي) نيز ميبايستي پرداختي را صورت ميداديد.
نكتهاي كه ISPها در آن زمان (و البته در حال حاضر نيز) با آن مواجه بودند، تعداد پورتهايي بود كه ميبايستي براي مشتريان خود درنظر ميگرفتند. چنانچه ميدانيد در حال حاضر، عمدتاً ISPها اقدام به فروش كارت اينترنت ميكنند كه حدس تعداد كاربر از روي تعداد كارت يا امكانپذير نيست و يا بسيار سخت است ولي چنانچه در بالا نيز ذكر شد، در آن زمان، از آنجايي كه ISPها حق اشتراك دريافت ميكردند ميدانستند كه چه تعداد مشترك خواهند داشت، لذا تخمين تعداد پورت بسيار آسانتر بود.
ISPهاي مختلف، بسته به نوع مصرف كاربرانشان و اينكه چقدر به اشغالي خطوط خود اهميت بدهند، هر خط را بين 10 تا 20 كاربر به اشتراك ميگذاشتند. يعني به ازاء 1000 مشترك، بين 50 تا 100 خط را منظور ميكردند.
توضيح: نه تنها در ايران، بلكه اين موضوع در كشورهاي ديگر نيز مطرح بوده است و اصطلاحاً آن را Contention Ratio و يا نسبت همزماني مينامند. در كشورهاي پيشرفته اين نسبت حداكثر 10 ميباشد.
با اين توضيحات و اضافه كردن اين مطلب كه در حال حاضر چه تعداد پورت Dial up در كشور وجود دارد، ميتوان تخميني از تعداد كاربر اينترنت به دست آورد. بنا به پرس وجويي كه از تعدادي ISP و همچنين مخابرات به عمل آورديم متوجه شديم، در حال حاضر تعداد (حداكثر) 000/2 پورت E1 در كشور واگذار شده كه حداكثر تعداد 500/1 پورت آن در حال سرويسدهي به كاربران اينترنت است. (توضيح براي آنكه دخل و تصرفي در تعداد پورتها نكرده باشيم، با آن كه كاملاً مطمئنيم تعدادي از اين پورتها به امر سرويس Dial up اختصاص داده نشده و مثلاً در زمينه VOIP مورد استفاده قرار ميگيرد، اما در عين حال، در ادامه و در محاسبات، همان 000/2 پورت را مبنا قرار دادهايم)
علاوه بر پورتهاي E1 (خطوط ديجيتال) تعدادي خط معمولي (اصطلاحاً، خط آنالوگ) نيز، در حال حاضر، در امر سرويسدهي Dial up مورد استفاده قرار ميگيرد. باز هم با كمي تحقيق از بازار و كمي هم تخمين (البته تخمين بسيار بالا) اين تعداد پورت را هم 000/20 خط در نظر ميگيريم.
خوب، با نگاهي به جدول ذيل، ميتوانيد حداكثر تعداد كاربران اينترنت در كشور را از اين روش تخميني، به دست آوريد.
نسبت 30، نسبتي است كه عزيزان شركت فناوري اطلاعات در محاسبات خود درنظر گرفتهاند.
چنانچه مشاهده ميفرماييد. با بالاترين تخمينها، حداكثر تعداد كاربر اينترنت در كشور، از اين روش تخميني معادل است با 000/400/2 نفر.
و باز نقطهنظر عزيزان شركت فناوري اطلاعات:
این تعداد کاربران Dialup است نه کل کاربران اینترنتی باید به این عدد تعداد کاربرانی که از طریق محل کار یا تحصیل یا از طریق کافینت یا روشهای دیگر متصل هستند را افزود.
2) ميزان ساعت اينترنت توليدي در كشور:
با توجه به توضيحات داده شده در روش قبلي، در اينجا توجه شما را بدون هيچ توضيحي به جدول ذيل جلب ميكنيم.
2 ساعت در هفته، رقمي است كه عزيزان شركت فنآوري اطلاعات درنظر گرفتهاند.
چنانچه مشاهده ميفرماييد، با بالاترين تخمينها، حداكثر تعداد كاربر اينترنت در كشور، از اين روش تخمين معادل است با 3.360.000 نفر.
و باز نقطهنظر عزيزان شركت فناوري اطلاعات:
این تعداد کاربران Dialup است نه کل کاربران اینترنتی باید به این عدد تعداد کاربرانی که از طریق محل کار یا تحصیل یا از طریق کافینت یا روشهای دیگر متصل هستند را افزود.
3) ميزان پهناي باند مصرفي كشور:
با توجه به ميزان پهناي باندي كه توسط شركت فناوري اطلاعات تأمين ميشود (حداكثر 1.3 گيگابيت بر ثانيه) و همچنين ميزان پهناي باندي كه توسط ICPها تأمين ميشود (حداكثر 0.2 گيگابيت بر ثانيه) (هر دوي اين اعداد بسيار بالا درنظر گرفته شدهاند) مجموع كل پهناي باند مصرفي معادل است با 2Gbps. همچنين، با توجه به اينكه حداقل حدود 30% از اين پهناي باند به مصرف VOIP مربوط است، پس ميزان مصرفي پهناي باند جهت مصرف اينترنت معادل خواهد بود با 1.1Gbps.
البته، چنانچه ميدانيد، تمامي اين پهناي باند صرف اينترنت Dial up نميشود. به عنوان نمونه طبق آمار شركتهاي PAP، در حدود 6.000 پورت ADSL به فروش رسيده (اين آمار از طرف مسؤولان وزارت علوم و فناوري اطلاعات - آقاي رياضي- 5.000 عدد اعلام شده است.) اگر فرض كنيم براي هريك از اين پورتهاي واگذار شده به طور متوسط 128Kbps پهناي باند درنظر گرفته شود (چنانچه ميدانيد، كمترين سرعت بر روي ADSLهاي ايران 64Kbps و بيشترين آن 2Mbps است) همچنين در اينجا نيز ضريبي به عنوان ضريب همزماني (Contention Ratio) وجود دارد، كه عددي مابين 3 تا 6 خواهد بود (لازم به ذكر است كه در بعضي مواقع اين رقم تا 10 هم ذكر كردهاند كه مسلماً بسته به نوع استفاده از ADSL خواهد بود، چرا كه اگر اين ضريب را در سرويسهاي XDSL هم 10 فرض كنيم در عمل فرقي بين XDSL و Dialup وجود ندارد.) در نتيجه:
128Kbps × 0.5 × 5.000 = 100 Mbps مصرف پهناي باند توسط ADSL در كشور خواهد بود.
خوب، طبق توضيحات فوق، مقدار پهناي باندي كه جهت سرويس Dial up در كشور مورد استفاده قرار ميگيرد، معادل خواهد شد با: 1.1– 0.1 = 1 Gbps
همچنين بايستي به اين رقم، 30% بابت Caching اضافه كرد. (در مقاله راهاندازي ISP راجع به اين موضوع توضيح داديم) پس 1.3 × 1.1 Gbps = 1.4 × 64 × 16 × 1024 Mbps
حال اگر مطابق آنچه كه عزيزان ما در شركت فناوري اطلاعات محاسبه كردهاند. محاسبات را انجام دهيم، ميتوانيم تخميني از تعداد كاربران اينترنت با اين روش داشته باشيم.
30 كاربر به ازاء هر 64Kbps، رقمي است كه عزيزان شركت فناوري اطلاعات در نظر گرفتهاند.
چنانچه مشاهده ميفرماييد، با بالاترين تخمينها، حداكثر تعداد كاربر اينترنت در كشور، از اين روش تخميني معادل است با 4.805.000 نفر.
خاطرنشان ميسازد كه چنانچه مشاهده ميفرماييد، ما هم در اين روش، از ميزان پهناي باند مصرفي كشور جهت تخمين زدن تعداد كاربر استفاده كردهايم ولي تفاوت روش ما با روش دوستان عزيز در شركت فناوري اطلاعات در دو قسمت است. يكي ميزان پهناي باند و ديگري تعداد كاربر به ازاء هر پورت.
4) تعداد كامپيوتر موجود در كشور:
متأسفانه، از اينكه چه تعداد كامپيوتر در كشور وجود دارد، آمار درستي در دست نيست و بايد در اين زمينه هم تخمين زد. يكي از بهترين راههاي تخمين، شمارش تعداد مانيتورهاي توليدي كشور است، چرا كه از حدود 6-7 سال پيش، با توجه به توليد مانتيور در كشور، ميزان قاچاق اين وسيله بسيار كم است.
با توجه به توليد مانيتور در كشور و شمارش آن از 6 سال پيش تا به امروز، به عدد 4.600.000 ميرسيم.
(1384 = 1.150.000 و 1383 = 1.000.000 و 1382 = 950.000 و 1381 = 800.000 و 1380= 550.000 و 1379 = 300.000)
خاطرنشان ميسازد با پرسوجويي كه از مسؤولين انجمن شركتهاي انفورماتيك و نظام صنفي رايانه به عمل آمد، آنها اين تعداد را حداكثر 5 ميليون فرض ميكنند. همچنين دستاندركاران و فعالان عرصه كامپيوتر كشور معتقدند، نسبت استفاده كامپيوتر در بخش دولتي و بخش خصوصي، در گذشته در حدود 80% به 20% بوده و اين نسبت در حال برعكس شدن است ولي همچنان تعداد كامپيوتر در دست بخش خصوصي، حداكثر 40% كل كامپيوتر موجود در كشور است. با اين توضيحات، تعداد كامپيوتر در محاسبات ما به عدد 3 ميليون عدد ميرسد. البته چنانچه مستحضريد، تمامي اين كامپيوترها هم داراي مودم نيست، يعني امكان اتصال به اينترنت را ندارد. از طرفي از يك كامپيوتر هم فقط يك نفر استفاده نميكند.
با توجه به تمامي توضيحات بالا، شايد نتوان برآورد نسبتاً درستي از اين روش جهت تعداد كاربر اينترنت داشت ولي آنچه كه باعث شد تا اين روش را با هم مرور كنيم، درك پتانسيل موجود كشور از جهت تعداد كامپيوتر بود.
5- بافت جمعيتي كشور:
اطلاعات زير در مورد بافت جمعيتي كشور موجود است:
كل جمعيت كشور در حال حاضر: 5/68 ميليون نفر.
حدود جمعيت تا سال 1388: 70 ميليون نفر.
(پايان برنامه 5 ساله چهارم)
جمعيت بيسواد بالاي 6 سال كشور در حال حاضر: 8 ميليون نفر.
(مطابق آمار نهضت سواد آموزي)
جمعيت 0 تا 6 سال: 8 ميليون نفر: 13% جمعيت كل.
جمعيت 7 تا 14 سال: 10 ميليون نفر: 14% جمعيت كل.
(دانشآموزان دبستاني و راهنمايي)
جمعيت 15 تا 64 سال: 47 ميليون نفر: 68% جمعيت كل.
جمعيت 65 سال به بالا: 5/3 ميليون نفر: 5% جمعيت كل.
جمعيت روستاهاي كشور: 23 ميليون نفر.
(مطابق اعلان مركز آمار ايران و شركت مخابرات ايران، حدوداً 45 هزار روستاي كشور از طريق دفاتر مخابراتي و شبكه مخابراتي كشور متصل هستند)
اگر براي هريك از دستههاي جمعيتي فوق، ضريبي به عنوان ضريب استعداد استفاده از اينترنت درنظر بگيريم، ميتوانيم برآوردي از كل جمعيت با قابليت استفاده از اينترنت را به دست آوريم.
البته قبل از آن بهتر است اعداد مربوط به (بيسواد بالاي 6 سال + افراد زير 6 سال + ساكنان روستاها) را از كل جمعيت كسر نماييم، چرا كه ميزان استفاده در اين گروهها به نظر صفر و يا عددي در حد صفر ميآيد. پس جمعيت مورد مطالعه ما به 43.000.000 = (21.000.000 + 8.000.000 + 8.000.000) – 70.000.000 همچنين با كسر عدد 21 ميليون از بافت جمعيتي كشور، ميتوانيم جدول ذيل را به عنوان جمعبندي نهايي در نظر بگيريم.
و باز نظر عزيزانمان در شركت فناوري اطلاعات:
کسر کل جمعیت روستایی صحیح نیست. در حال حاضر برنامهای برای تجهیز روستاهای بالای 100 خانوار جمعیت در حال اجراست. و تاکنون بیش از 2000 روستا تجهیز شدهاند و برنامه 8000 روستای دیگر هم در حال اجرا است. پس از اتصال 10000 روستا اگر از هر دو خانوار تنها یک نفر از این امکانات استفاده نماید بیش از پانصد هزار نفر کاربر روستایی خواهیم داشت. این تعداد با افزایش تعداد روستاهای متصل به شبکه و ارائه کاربردهای خاص روستا مثلاً توسط وزارت جهاد کشاورزی افزایش خواهد یافت. لازم به ذکر است که با توجه به تعهدات کشور در WSIS و سیاستهای دولت قطعاً تعداد کل روستاها بیش از 10000 خواهد بود.
با توجه به اين توضيحات به جدول ذيل توجه فرماييد. ضمناً اين ضريب نظر نويسنده مقاله بوده و شما نيز ميتوانيد بسته به نظر خود درصدهايي را فرض كرده و جمعيت كاربر بالقوه كشور را محاسبه كنيد.
جهت تأمين نظر دوستانمان در شركت فناوري اطلاعات در اينجا به اين عدد، رقم نيم ميليون كاربر روستايي را نيز به اين عدد ميافزاييم.
16.200.000 = 500.000 + 15.700.000
يعني: 20% جمعيت كل كشور در سال 1388، پايان برنامه چهارم
شما هم يكبار ستون درصد قابليت را براي خود عددگذاري كنيد و ببينيد به چه عددي ميرسيد.
آيا ميتوان اين عدد را به نحوي به 5/24 ميليون نفر (معادل ضريب نفوذ 35%) رساند؟
|
