|
سه شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۳
در صف انتظار بازرسي براي ورود به سالن مراسم رسمي افتتاح الكامپ بودم، طبق معمول شلوغ و بينظم، در عين حال توام با كنجكاوي و عجله همه به دليل حضور رييس جمهور، همه هم غالباً از مديران شركتها و غرفهها، و يا از سوي رسانهها بودند...
شپ جهانگرد
محمود اروج زاده
در صف انتظار بازرسي براي ورود به سالن مراسم رسمي افتتاح الكامپ بودم، طبق معمول شلوغ و بينظم، در عين حال توام با كنجكاوي و عجله همه به دليل حضور رييس جمهور، همه هم غالباً از مديران شركتها و غرفهها، و يا از سوي رسانهها بودند. جهانگرد در اين بين و در حالي كه مدام با تلفن همراه مشغول صحبت بود، به آرامي قصد گذر از كنار صف متراكم را داشت، به شوخي گفتم: «آقا ميفرمودين ته صف!» او هم كه متوجه شد سلامي ردوبدل كرديم و بعد به طور مبهم چيزي گفت و رد شد. پس از گذشت دقايقي، من و بقيه مدعوين همچنان در مانع بازرسي گير كرده بوديم، و با فشار و تراكم و گذشت زمان، كار داشت بالا ميگرفت و به تدريج فضا رنگ و بوي عصبي مييافت. ناگهان جهانگرد را ديدم كه همچنان گوشي بدست و مشغول صحبت، قصد خروج از سالن را داشت و از كنار ما كه رد مي شد با لحني شوخ گفت: «ما كه بدون نوبت و قاعده رفتيم داخل، حالا برميگرديم!» و لبخند مليحي را هم چاشنياش كرد. جهانگرد خوشحال بود.
************************
بايد به جهانگرد حق داد، اگر بنا باشد زماني براي خرسندي بيابد، قطعاً هيچ وقتي بهتر از اين مراسم رسمي نيست، جايي كه توانسته پس از مدتها، رييس جمهوري را كه راي و نظرش را پيشتر جلب كرده بود، حالا به مهمترين جلوهگاه براي بروز نتايج برنامه موعودش بكشاند، و به عيان و از زبان ديگران، موفقيت آن را اعلام كند.
«مجموعه سرمايهاي كه امسال بخش خصوصي در حوزه IT به ميدان آورده، چهار برابر مجموعه آورده دولت در اين سه سال است!» به نظر من اين جمله سهيل مظلوم، براي هر رييس جمهوري شوقافزا و شايد هم رويايي خواهد بود، و بيان آن خطاب به رييس جمهور، بيترديد در متن و بطن خود، تاييد برنامه جهانگرد است.
گردآوردن سه وزير حوزههاي مختلف در افتتاحيه يك نمايشگاه تكنولوژي(و شايد مهمتر از همه وزير ICT!)، و افراد و مقامات پرشماري از دستگاههاي متفاوت(شوراي شهر و...) چرا جاي خوشحالي نباشد؟
عمدهترين عامل خرسندي جهانگرد، البته جاي ديگري است، يعني سخناني كه رييس جمهور بر زبان راند(خواند!)، و صريح و جامع، برنامه ملي تكفا را تشريح و تاييد كرد، و موفق خواند. انگيزه خوشحالي از اين بيشتر؟!
جهانگرد هم در سخنان خود، از فضايل و آتار تكفا، به عنوان نخستين تجربه يك برنامه ملي در كشور، براي تمهيد يك عزم و اراده و مديريت ملي در بهرهگيري از يك فناوري براي توسعه، بسيار گفت و مجلس را حسابي گرم نمود.
علائم و آتار بيشتري هم از اين حس خرسندي و سرور به چشم ميآيد، وقتي به اين توجه كنيم كه جهانگرد، با اعتماد به نفس خاصي، همراهي و همكاري همه دستگاهها از قواي متفاوت را برشمرد(از جمله وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات)، و در كنار آن تاكيد آشكار چندبارهاي بر نقش شوراي عالي اطلاعرساني داشت، و براي تثبيت (يا احياي) آن مدام رييس جمهور را به عنوان رييس اين شورا خطاب ميكرد، تا جايي كه يكبار «مجلس شوراي اسلامي» را به سهو «مجلس شوراي عالي اطلاعرساني» ناميد.
دليل شادي بيشتر از اينها؟
وقتي معنا و مفهوم دولت الكترونيك به مثابه شكل آينده حكومتها در گذر از اين فناوري، تنها و تنها در برنامه تكفا، و آن هم در دل الكامپ تعبير شده باشد، غرورآميز نيست؟
مجموعه برگزاركنندگان الكامپ، تا حالا از بيمهري و حتي مانعتراشي دستگاههاي شهري و شهرداري و نيز رسانه ملي در حمايت از اين واقعه بزرگ گلهمند بودند، ولي حالا و ساعاتي پس از برگزاري اين مراسم مهم، وقتي تلويزيون به لطف حضور رييس جمهور و چند وزير و سپس گشت و گذارشان در محوطه نمايشگاه، رضايت دهد كه گزارش نسبتاً قابل قبولي را پخش كند، و ملت را به ديدن نمايشگاه ترغيب نمايد، واقعاً اين خوشحالي دوچندان نميشود؟
مجموعه اين نكات و عوامل نشان دهنده اين واقعيت است كه تلاش، برنامهريزي، هماهنگي و رايزني با دستگاهها و افراد مختلف و مديريت تكفا در سطوح متفاوت در طول اين سه سال، اكنون جهانگرد را به نقطهاي رسانده كه بتواند كارنامهاي را به عنوان نتيجه و محصول اين برنامه نشان دهد و آن را مويد توفيق برنامه بداند.
امشب، شب جهانگرد بود.
|
